Meyerhofferite

Wzór chemiczny: CaB₃O₃(OH)₅·H₂O

Meyerhofferyt to uwodniony boran wapnia, tworzący bezbarwne, pryzmatyczne kryształy lub promieniste agregaty w osadach boranowych.

## Charakterystyka Meyerhofferyt jest minerałem z grupy boranów, chemicznie uwodnionym boranem wapnia. Występuje najczęściej w postaci dobrze wykształconych, pryzmatycznych kryształów o szklistym połysku, które mogą osiągać kilka centymetrów długości. Kryształy są zazwyczaj bezbarwne lub białe. Często tworzy promieniste lub gwiaździste skupienia igiełkowych kryształów, a także zwarte, kredowobiałe masy przypominające wyglądem colemanit. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się stosunkowo niską twardością, wynoszącą 2.5 w skali Mohsa, co oznacza, że można go zarysować paznokciem. Jego gęstość jest niewielka, około 2.12 g/cm³. Kryształy wykazują doskonałą łupliwość w jednym kierunku. Połysk jest szklisty, a na powierzchniach przełamu może być matowy lub ziemisty. ## Barwy i odmiany Meyerhofferyt jest zazwyczaj bezbarwny, biały lub szarawy. Nie wyróżnia się jego barwnych odmian ani nazw handlowych. Zabarwienie, jeśli występuje, jest najczęściej efektem domieszek lub wrostków innych minerałów. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 1914 roku przez Waldemara T. Schallera. Nazwa pochodzi od nazwiska Williama Meyerhoffera (1864-1906), niemieckiego chemika pracującego w laboratorium Jacobusa Henricusa van 't Hoffa, który prowadził pionierskie badania nad genezą złóż soli i boranów. ## Zastosowania Meyerhofferyt nie ma znaczącego zastosowania przemysłowego. Stanowi przedmiot zainteresowania głównie kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach boranowych lub okazach z konkretnych lokalizacji.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Barwa
Colourless, white
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
2.12
Łupliwość
On {010} perfect; {100} and <mi>{11_0}</mi> in traces.
Przełam
Uneven to Conchoidal
Przezroczystość
Transparent,Translucent
Układ krystaliczny
Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne meyerhofferytu to jego pokrój kryształów (wydłużone pryzmaty), często tworzące promieniste agregaty, niska twardość (2.5 w skali Mohsa) oraz szklisty połysk. Charakterystyczne jest też jego występowanie w asocjacji z innymi boranami w środowiskach ewaporatowych. ## Odróżnianie od podobnych Meyerhofferyt bywa mylony z innymi bezbarwnymi boranami, takimi jak colemanit czy inyoit. Colemanit jest twardszy (4.5) i często tworzy bardziej zwarte, skorupowe naskorupienia. Inyoit ma podobną twardość, ale krystalizuje w układzie jednoskośnym i tworzy inne formy kryształów (krótkie, tabliczkowe). Rozróżnienie często wymaga analizy krystalograficznej lub chemicznej. ## Formy kryształów Kryształy są pryzmatyczne, wydłużone i często zakończone płaskimi ścianami. Najbardziej typowe są promieniste lub gwiaździste agregaty złożone z igiełkowych kryształów rozchodzących się z jednego centrum. Występuje także w formie skupień włóknistych oraz mas zbitych.

Środowisko występowania

## Geneza Meyerhofferyt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku dehydratacji (odwodnienia) innego boranu - inyoitu. Tworzy się w osadowych złożach boranów typu ewaporatowego, które powstają przez odparowanie wód słonych jezior (playa) w suchym, pustynnym klimacie. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałami, z których powstaje lub w które się przekształca, a także z innymi boranami. Typowe minerały towarzyszące to inyoit, colemanit, uleksyt, hydroboracyt, a także gips i kalcyt. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska meyerhofferytu znajdują się w Stanach Zjednoczonych, w Dolinie Śmierci w hrabstwie Inyo w Kalifornii (kopalnie Mount Blanco i Biddy McCarthy). Znany jest również z rejonu Bigadiç w Turcji, z prowincji Salta w Argentynie oraz z Kazachstanu.

Rzadkość

Niezbyt pospolity

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami o silnym połysku. Szczególnie poszukiwane są duże, promieniste agregaty ("słońca") złożone z igiełkowych kryształów. Ważna jest również estetyczna kompozycja z minerałami towarzyszącymi, np. kontrastującym colemanitem. ## Popularne stanowiska Za najlepsze na świecie uchodzą okazy pochodzące z klasycznej lokalizacji w Dolinie Śmierci w Kalifornii, USA. Dostarczają one dużych, dobrze uformowanych kryształów i promienistych agregatów, które stanowią wzorzec dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy meyerhofferytu należy czyścić bardzo ostrożnie, wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Kontakt z wodą, zwłaszcza ciepłą, może prowadzić do częściowego rozpuszczenia i uszkodzenia powierzchni kryształów. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami, w tym kwasami i zasadami. Minerał jest wrażliwy na podwyższoną temperaturę, która może spowodować jego dehydratację i zmatowienie. Jest kruchy i miękki, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętym pudełku klaserowym lub gablocie, aby chronić je przed kurzem i zmianami wilgotności. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne i trzymać z dala od źródeł ciepła.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej