Metavoltine
Wzór chemiczny: K₂Na₆Fe²⁺Fe³⁺₆O₂(S⁶⁺O₄)₁₂·18H₂O
Metawoltyn to rzadki, wtórny siarczan żelaza, sodu i potasu, tworzący charakterystyczne, żółte do brązowych, tabliczkowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Barwa
- Yellowish brown, orange-brown, greenish brown
- Połysk
- Vitreous, Pearly
- Rysa
- Pale yellow
- Gęstość
- 2.51
- Łupliwość
- Perfect on {0001}.
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Metawoltyn najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznej, żółtej barwie, niskiej twardości (ok. 2.5 w skali Mohsa) oraz typowej formie drobnych, heksagonalnych, tabliczkowych kryształów, często zebranych w rozety. Ważną cechą jest jego geneza - występowanie w strefach utleniania złóż siarczkowych, często w kopalniach lub na hałdach. ## Odróżnianie od podobnych Metawoltyn bywa mylony z innymi wtórnymi siarczanami o żółtej barwie, takimi jak jarosyt czy kopiapit. Jarosyt jest twardszy (2.5-3.5) i często tworzy bardziej ziemiste lub drobnokrystaliczne naloty. Kopiapit ma podobną twardość, ale jego kryształy są zazwyczaj pryzmatyczne lub igiełkowe i krystalizuje w układzie trójskośnym. Pewne rozróżnienie często wymaga analizy chemicznej lub krystalograficznej. ## Formy kryształów Kryształy metawoltynu są zazwyczaj cienkie, tabliczkowe, o sześciobocznym zarysie. Często występują w postaci promienistych agregatów, rozet, skupień łuseczkowych oraz cienkich powłok i naskorupień na skałach macierzystych.
Środowisko występowania
## Geneza Metawoltyn jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku procesów wietrzenia (utleniania) minerałów siarczkowych, głównie pirytu i markasytu. Tworzy się w środowisku bogatym w siarczany, w warunkach niskiej wilgotności i podwyższonej temperatury. Jest typowym produktem pożarów hałd kopalnianych lub procesów ekshalacji wulkanicznej (fumaroli). ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi wtórnymi siarczanami, takimi jak woltyn, kopiapit, romboklaz, halotrichit, melanteryt, a także z gipsem, siarką rodzimą i ałunami. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska metawoltynu na świecie to m.in. fumarole wulkanu Wezuwiusz i Pola Flegrejskie we Włoszech (miejsce typowe), kopalnia Rammelsberg w Niemczech, kopalnia w Chvaleticach w Czechach, kopalnia Iron Monarch w Australii Południowej oraz liczne lokalizacje w USA, w tym kopalnia United Verde w Arizonie i hałdy kopalniane w Pensylwanii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnej, kanarkowożółtej barwie. Szczególnie poszukiwane są bogate grupy kryształów tworzące estetyczne rozety lub dywaniki na niewielkiej matrycy skalnej. Wielkość kryształów jest również istotna - okazy z płytkami przekraczającymi kilka milimetrów są uważane za wyjątkowe. Czystość okazu i brak uszkodzeń mechanicznych znacząco podnoszą jego wartość. ## Popularne stanowiska Klasyczne i wysoko cenione okazy pochodzą z fumaroli we Włoszech (Wezuwiusz, Pozzuoli). Bardzo dobrej jakości kryształy znajdowano również w kopalni Rammelsberg w Niemczech oraz w Chvaleticach w Czechach. W ostatnich latach na rynku pojawiły się także atrakcyjne okazy z kopalni w Arizonie (USA).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy metawoltynu są bardzo wrażliwe na wodę i wilgoć. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie sprężonego powietrza lub bardzo miękkiego, całkowicie suchego pędzelka. Każdy kontakt z wodą, nawet destylowaną, może prowadzić do rozpuszczenia lub uszkodzenia minerału. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną, środkami chemicznymi oraz myjkami ultradźwiękowymi. Minerał jest niestabilny w wilgotnym środowisku i może ulec dehydratacji lub rozpadowi. Należy chronić go przed nagłymi zmianami temperatury i bezpośrednim światłem słonecznym, które może powodować blaknięcie. ## Przechowywanie Okazy metawoltynu muszą być przechowywane w suchych warunkach. Najlepszym rozwiązaniem jest szczelny pojemnik (tzw. "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć, jak np. żel krzemionkowy. Przechowywanie w zamknięciu chroni również kruche kryształy przed uszkodzeniami mechanicznymi.