Metavivianite
Wzór chemiczny: Fe²⁺Fe³⁺₂(PO₄)₂(OH)₂·6H₂O
Metawiwianit to rzadki, wtórny minerał fosforanowy o charakterystycznej, ciemnoniebieskiej lub zielonoczarnej barwie, powstający w wyniku utleniania wiwianitu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1.5-2
- Połysk
- Szklisty do matowego
- Rysa
- Niebieska lub zielonkawoniebieska
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- {110}
- Przezroczystość
- Prześwitujący
- Układ krystaliczny
- Trójskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Metawiwianit można rozpoznać po jego charakterystycznej, ciemnoniebieskiej lub zielonoczarnej barwie, bardzo niskiej twardości (1.5-2 w skali Mohsa) oraz występowaniu w formie drobnych, listewkowych lub włóknistych kryształów. Często tworzy naloty i powłoki w paragenezie z wiwianitem i innymi fosforanami. ## Odróżnianie od podobnych Najczęściej mylony jest z wiwianitem, od którego pochodzi. Wiwianit w świeżej formie jest bezbarwny lub jasnoniebieski i ciemnieje pod wpływem światła, podczas gdy metawiwianit jest z definicji minerałem ciemnym. Ostateczne rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych (np. XRD). Może być też mylony z innymi ciemnymi minerałami wtórnymi, jak ludlamit czy rockbridgeit, od których odróżnia go niższa twardość i specyficzna forma kryształów. ## Formy kryształów Kryształy metawiwianitu są zazwyczaj bardzo małe, o pokroju listewkowym lub igiełkowym. Najczęściej tworzą promieniste lub splątane agregaty, a także skupienia włókniste i ziemiste. Rzadko występują jako dobrze wykształcone, izolowane kryształy.
Środowisko występowania
## Geneza Metawiwianit jest minerałem wtórnym. Powstaje w strefie utleniania złóż zawierających minerały fosforanowe, w wyniku przemian (oksydacji) wcześniej uformowanego wiwianitu. Proces ten zachodzi pod wpływem działania tlenu atmosferycznego, co prowadzi do zmiany stopnia utlenienia żelaza w strukturze krystalicznej. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z minerałami, w towarzystwie których powstaje. Najczęściej są to wiwianit (jako minerał macierzysty), a także inne wtórne fosforany żelaza i manganu, takie jak ludlamit, rockbridgeit, strengit czy hureaulit. Może towarzyszyć mu również goethyt i inne tlenki żelaza. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego rzadkiego minerału znajdują się w USA, w tym w lokalizacji typowej - kopalni Big Chief w Południowej Dakocie. Notowany był również w kopalniach w stanie New Hampshire. Poza USA jego wystąpienia potwierdzono m.in. w Kamerunie (okolice N'gaoundéré), Japonii (kopalnia Ashio, prefektura Tochigi) oraz w Boliwii (kopalnie w departamencie Potosí).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, choćby niewielkimi, kryształami o intensywnej, głęboko niebieskiej barwie. Atrakcyjność podnosi kontrastowe umiejscowienie na jasnej matrycy skalnej. Ze względu na naturę minerału, nawet bogate naloty i skupienia włókniste są uważane za wartościowe, jeśli mają żywy kolor i nie są zanieczyszczone. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Południowej Dakocie (USA) oraz z boliwijskich kopalń (np. Siglo XX, Llallagua) są najbardziej znane w kręgach kolekcjonerskich. Japońskie okazy z kopalni Ashio również należą do klasycznych materiałów dla tego gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy metawiwianitu są ekstremalnie delikatne i wrażliwe. Czyszczenie powinno być ograniczone do absolutnego minimum. Jeśli jest to konieczne, można użyć bardzo miękkiego pędzelka do usunięcia luźnego kurzu. Należy unikać wody i jakichkolwiek środków chemicznych. ## Czego unikać Minerał jest bardzo miękki i kruchy, dlatego należy unikać jakiegokolwiek kontaktu fizycznego, ultradźwięków i czyszczenia mechanicznego. Jest wrażliwy na zmiany wilgotności i temperatury. Należy chronić go przed bezpośrednim światłem słonecznym, które może powodować dalsze zmiany chemiczne i degradację okazu. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, stabilnych warunkach, najlepiej w pudełkach typu "micromount" lub w gablotach chroniących przed kurzem, światłem i nagłymi zmianami wilgotności. Należy unikać przechowywania w miejscach o wysokiej wilgotności.