Metarauchite

Wzór chemiczny: Ni²⁺(U⁶⁺O₂)₂(As⁵⁺O₄)₂(H₂O)₅·3H₂O

Metarauchit to bardzo rzadki, wtórny minerał uranylu i niklu, tworzący niewielkie, żółtozielone kryształy tabliczkowe.

## Charakterystyka Metarauchit jest uwodnionym arsenianem niklu i uranylu. Występuje w postaci bardzo małych, cienkich, tabliczkowych kryształów o kwadratowym lub ośmiokątnym zarysie, zwykle nieprzekraczających 0,2 mm. Tworzy także rozetowe agregaty i naloty. Jest minerałem przezroczystym o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Metarauchit charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą około 2.5. Jego gęstość obliczona to 3.96 g/cm³. Jest minerałem kruchym, wykazującym doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Minerał ten ma charakterystyczną żółtozieloną barwę. Rysa jest bladożółta. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Metarauchit został po raz pierwszy opisany w 2013 roku przez Jakuba Plášila i jego zespół. Nazwa nawiązuje do jego związku z minerałem rauchitem, od którego różni się niższym stopniem uwodnienia (jest jego meta-odpowiednikiem). Nazwa "rauchit" z kolei honoruje Franka Raucha, niemieckiego kolekcjonera minerałów specjalizującego się w minerałach uranu. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, niewielkie rozmiary kryształów i zawartość pierwiastków promieniotwórczych, metarauchit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i jest obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów uranowych.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Barwa
Yellow to light greenish yellow
Połysk
Vitreous
Rysa
light green to pale yellow strea
Gęstość
3.81
Łupliwość
(011)
Przełam
Irregular/Uneven
Przezroczystość
Transparent,Translucent
Układ krystaliczny
Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Metarauchit można rozpoznać po jego charakterystycznej żółtozielonej barwie, tabliczkowej formie kryształów, doskonałej łupliwości i występowaniu w strefach utlenienia złóż uranowych. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego silna, zielona fluorescencja w krótkofalowym świetle ultrafioletowym (UV-SW). ## Odróżnianie od podobnych Metarauchit jest wizualnie niemal identyczny z innymi minerałami z grupy metaautunitu, takimi jak metakahlerit, metanowacekit czy metaautunit. Pewne rozróżnienie jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub dyfrakcja rentgenowska (XRD), które pozwalają na identyfikację składu chemicznego (obecność niklu i arsenu). ## Formy kryształów Tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o kwadratowym lub ośmiokątnym zarysie. Kryształy często łączą się w rozetowe lub wachlarzowate agregaty oraz tworzą cienkie powłoki i naloty na skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Metarauchit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utlenienia (wietrzenia) hydrotermalnych złóż uranowo-arsenowych bogatych w nikiel. Krystalizuje w niskich temperaturach z roztworów wodnych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi arsenianami uranylu. W lokalizacji typowej (Jáchymov) znaleziono go w towarzystwie metakahleritu, metanowacekitu, uranofanu, gipsu, hematytu i kwarcu. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i opisaną lokalizacją występowania metarauchitu na świecie jest jego miejsce odkrycia - żyła Geschieber w kopalni Svornost, w okręgu Jáchymov (St. Joachimsthal) w Czechach.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy metarauchitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, rozetowe agregaty na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, kluczowa jest ich obfitość i jakość wizualna pod powiększeniem. Okazy bogate w kryształy, pokrywające znaczną powierzchnię matrycy, są najbardziej pożądane.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów metarauchitu nie należy czyścić na mokro. Do usuwania kurzu można użyć miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, która może uszkodzić minerał ze względu na jego rozpuszczalność i potencjalną zmianę stopnia uwodnienia. Należy unikać także wszelkich chemikaliów, ultradźwięków i wysokiej temperatury. Jako minerał uranu, jest radioaktywny i wymaga ostrożnego obchodzenia się - należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Przechowywać w suchym miejscu, najlepiej w szczelnym, zamykanym pudełku typu "membrane box", które chroni kruche kryształy przed uszkodzeniem mechanicznym i wilgocią. Należy przechowywać go z dala od innych minerałów wrażliwych na promieniowanie.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej