Metahohmannite
Wzór chemiczny: Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>O(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>·4H<sub>2</sub>O
Metahohmannit to rzadki, wtórny siarczan żelaza, tworzący skupienia drobnych, igiełkowych kryształów o pomarańczowej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Silky
- Rysa
- Orange-yellow
- Gęstość
- 2.2
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Metahohmannit rozpoznaje się po jego charakterystycznej pomarańczowej barwie, włóknistej lub igiełkowej formie skupień oraz jedwabistym połysku. Kluczową cechą jest jego geneza - występowanie w strefach utleniania złóż siarczkowych na obszarach pustynnych. Reakcja na wilgoć (rozpuszczanie, zmiana) jest również cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi siarczanami żelaza o podobnej barwie, takimi jak hohmannit, butlerit, parabutlerit czy fibroferryt. Hohmannit jest ciemniejszy, bardziej brązowy i zawiera więcej wody. Butlerit i parabutlerit mają inne struktury krystaliczne. Pewne rozróżnienie tych minerałów często wymaga analizy chemicznej lub rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Tworzy skupienia drobnych, wydłużonych, igiełkowych lub włosowatych kryształów. Często występuje w formie spilśnionych, filcowatych agregatów, a także jako naloty i powłoki na innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Metahohmannit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku utleniania siarczków żelaza (głównie pirytu) w bardzo suchych, pustynnych warunkach. Tworzy się jako produkt ewaporacji kwaśnych, bogatych w siarczany wód kopalnianych lub jako wykwit na ścianach starych wyrobisk górniczych. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi siarczanami żelaza, takimi jak hohmannit, amarantyt, butlerit, parabutlerit, fibroferryt, kopiapit, melanteryt i piryt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału znajdują się w Chile, na pustyni Atakama, skąd pochodzi jego holotyp (kopalnia Chuquicamata). Znany jest również z kopalni Island Mountain w Kalifornii (USA) oraz z innych suchych, pustynnych regionów świata, gdzie istnieją odpowiednie warunki do jego powstania.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z bogatymi, dobrze wykształconymi skupieniami włóknistych kryształów o intensywnej, pomarańczowej barwie. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi siarczanami oraz estetyczne rozmieszczenie na skale macierzystej. Ze względu na kruchość i wrażliwość minerału, okazy nieuszkodzone podczas transportu są znacznie wyżej cenione. ## Popularne stanowiska Najlepsze i najbardziej klasyczne okazy metahohmannitu pochodzą z jego lokalizacji typowej - kopalni Chuquicamata w Chile. Okazy z tego miejsca są uważane za wzorcowe dla gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Minerał jest ekstremalnie wrażliwy na wodę i wilgoć. Absolutnie nie wolno czyścić go na mokro. Do usuwania kurzu można użyć bardzo ostrożnie miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, która może spowodować jego rozpuszczenie lub przemianę w inny minerał. Chronić przed wysoką temperaturą i bezpośrednim światłem słonecznym. ## Przechowywanie Okazy metahohmannitu muszą być przechowywane w szczelnych, suchych pojemnikach, najlepiej z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Powinny być trzymane w stabilnych warunkach, z dala od źródeł ciepła i światła.