Metaheimite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup>Cu<sup>2+</sup><sub>2</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)(OH)<sub>3</sub>
Metaheimit to rzadki arsenian ołowiu i miedzi, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy o intensywnie zielonej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnozielona
- Gęstość
- 4.98
- Łupliwość
- Doskonała {001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Monokliniczny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi metaheimitu są jego szmaragdowozielona barwa, tworzenie drobnych, tabliczkowych kryształów często zebranych w rozetkowe agregaty oraz występowanie w strefach utleniania złóż polimetalicznych. Identyfikacja wymaga zazwyczaj powiększenia mikroskopowego. ## Odróżnianie od podobnych Metaheimit może być mylony z innymi wtórnymi minerałami miedzi, takimi jak brochantyt, malachit, agardyt czy bayldonit. Od malachitu odróżnia go forma kryształów (malachit rzadko tworzy dobrze wykształcone kryształy, częściej skupienia włókniste lub nerkowate) i brak reakcji z kwasem solnym. Odróżnienie od innych zielonych arsenianów (jak bayldonit) jest bardzo trudne wizualnie i często wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) lub rentgenowskich (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, o pokroju tabliczkowym lub listewkowym, często z heksagonalnym zarysem. Zwykle tworzą promieniste lub rozetkowe agregaty, a także cienkie skorupki i naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Metaheimit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku procesów wietrzenia i utleniania pierwotnych minerałów kruszcowych (siarczków) w złożach polimetalicznych. Jego krystalizacja wymaga obecności ołowiu, miedzi i arsenu w roztworach wodnych w warunkach niskich temperatur i ciśnień, typowych dla strefy przypowierzchniowej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami strefy utleniania, takimi jak bayldonit, duftyt, mimetyn, olivenit, azuryt, malachit, cerusyt, a także z kwarcem i tlenkami żelaza (goethyt, hematyt). ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne lokalizacje, z których pochodzą dobrze wykształcone okazy, to kopalnia Tsumeb w Namibii oraz kopalnie w regionie Kornwalii w Wielkiej Brytanii. Występuje również w innych miejscach na świecie, gdzie istnieją odpowiednie warunki geochemiczne, np. w Grecji (Lavrion), Niemczech (Schwarzwald) i USA (Arizona).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako mikrominerał, wartość kolekcjonerska metaheimitu jest determinowana przez jakość i formę kryształów widocznych pod mikroskopem. Najbardziej cenione są okazy z ostrymi, dobrze wykształconymi, pojedynczymi kryształami lub estetycznymi, rozetkowymi agregatami o intensywnej, szmaragdowozielonej barwie. Ważny jest również kontrast z podłożem (matrycą skalną) oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących. ## Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z kopalni Tsumeb w Namibii, która słynie z wyjątkowej jakości i różnorodności minerałów wtórnych. Wysoko cenione są również historyczne okazy z Kornwalii (Wielka Brytania).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy metaheimitu są niezwykle delikatne i powinny być czyszczone z najwyższą ostrożnością. Zaleca się używanie wyłącznie sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usuwania kurzu. Unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. Czyszczenie mechaniczne, nawet miękkim pędzelkiem, może zniszczyć drobne kryształy. ## Czego unikać Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich rozpuszczalników, kwasów i detergentów. Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę i gwałtowne jej zmiany. Kryształy są bardzo kruche i wrażliwe na uderzenia oraz otarcia. ## Przechowywanie Okazy metaheimitu, jako typowe mikrominerały, powinny być przechowywane w specjalistycznych, zamykanych pudełkach (tzw. "micromount boxes"), które chronią je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.