Merelaniite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>4</sub>Mo<sup>4+</sup><sub>4</sub>V<sup>3+</sup>Sb<sup>3+</sup>S<sup>2-</sup><sub>15</sub>
Merelaniit to rzadki, ołowiano-czarny minerał o metalicznym połysku, znany z elastycznych, zwiniętych kryształów przypominających zwoje.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 6.16
- Łupliwość
- Perfect on {0001}
- Przełam
- Micaceous
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja merelaniitu jest możliwa niemal wyłącznie na podstawie jego unikalnej morfologii. Charakterystyczne, zwinięte w rulon kryształy o metalicznym połysku, przypominające zwoje papirusu, są jego główną cechą diagnostyczną. Występuje w formie cylindrycznych lub rurkowatych agregatów. ## Odróżnianie od podobnych Cylindryt jest jedynym minerałem o podobnej, zwiniętej morfologii, jednak różni się składem chemicznym i zazwyczaj tworzy większe, bardziej masywne agregaty. Ostateczne odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikrosonda elektronowa (EDS/WDS), ze względu na złożony i specyficzny skład chemiczny merelaniitu. ## Formy kryształów Merelaniit tworzy unikalne, cylindryczne kryształy w formie zwojów lub rurek. Zwoje te są wynikiem naprężeń wewnątrz struktury krystalicznej, powodujących zwijanie się bardzo cienkich warstw minerału. Poszczególne kryształy rzadko przekraczają 1 mm długości i kilkadziesiąt mikrometrów średnicy.
Środowisko występowania
## Geneza Merelaniit powstaje w warunkach metamorfizmu wysokiego stopnia. Jego typowe środowisko to bogate w grafit i diopsyd soczewy w gnejsach, które zostały poddane działaniu wysokich temperatur i ciśnień. Minerał krystalizuje z płynów hydrotermalnych w późnych etapach procesów metamorficznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłej asocjacji z grafitem, w którym często jest osadzony. Towarzyszą mu również diopsyd, alabandyn, tanzanit (zoisyt), kwarc, wurtzyt, a także inne rzadkie siarczki, takie jak patronit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania merelaniitu na świecie są wzgórza Merelani w regionie Arusha w Tanzanii. Jest to tak zwana lokalizacja typowa (type locality) dla tego minerału.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu merelaniitu jest oceniana przede wszystkim na podstawie doskonałości i wielkości jego unikalnych, zwiniętych kryształów. Najbardziej pożądane są dobrze uformowane, ostre, metalicznie błyszczące zwoje, które wyraźnie kontrastują z otaczającym je grafitem lub innym minerałem macierzystym. Ważna jest również wielkość samego zwoju - okazy przekraczające 1 mm są uważane za wyjątkowe. Estetyczne rozmieszczenie kilku kryształów na matrycy znacznie podnosi wartość kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów merelaniitu jest jego lokalizacja typowa: wzgórza Merelani w Tanzanii. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca, co czyni je wyjątkowo pożądanymi przez kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach i minerałach z konkretnych lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy merelaniitu są niezwykle delikatne i zazwyczaj mikroskopijne, występujące jako inkluzje w innych minerałach, takich jak grafit. Nie wymagają i nie powinny być czyszczone w tradycyjny sposób. Jakakolwiek próba mechanicznego czyszczenia niemal na pewno zniszczy kruchy i giętki kryształ. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich chemikaliów, ultradźwięków oraz gwałtownych zmian temperatury. Kryształy są bardzo miękkie i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne, w tym zarysowania i zgniecenie. Należy chronić je przed kurzem, który może działać jak materiał ścierny. ## Przechowywanie Najlepszym sposobem przechowywania merelaniitu jest pozostawienie go w oryginalnej formie, czyli jako inkluzji w macierzystym minerale. Okazy powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount" lub w pudełkach perky, aby chronić je przed uszkodzeniami fizycznymi, kurzem i wibracjami.