Mawbyite

Wzór chemiczny: Pb²⁺Fe³⁺₂(As⁵⁺O₄)₂(OH)₂

Mawbyit jest rzadkim arsenianem ołowiu i żelaza, tworzącym charakterystyczne, czerwonobrązowe, tabliczkowe kryształy.

## Charakterystyka Mawbyit to rzadki minerał z grupy arsenianów, chemicznie klasyfikowany jako zasadowy arsenian ołowiu i żelaza. Występuje w postaci niewielkich, tabliczkowych lub klinowatych kryształów, często zebranych w rozetkowe lub wachlarzowate agregaty. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, czerwonobrązowa do pomarańczowobrązowej barwa. ## Właściwości fizyczne Kryształy mawbyitu wykazują połysk od szklistego do diamentowego. Minerał jest stosunkowo gęsty z uwagi na wysoką zawartość ołowiu. Jest przeświecający do nieprzezroczystego, a jego twardość w skali Mohsa wynosi około 4-5. ## Barwy i odmiany Dominującą i właściwie jedyną spotykaną barwą mawbyitu jest czerwonobrązowa, przechodząca w odcienie pomarańczowobrązowe. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1987 roku przez P.J. Bridge

Właściwości

Twardość Mohsa
4
Barwa
Orange-brown, red-brown; rarely green
Połysk
Adamantine, Vitreous
Rysa
Orange-yellow
Gęstość
0
Łupliwość
{001}, good.
Przełam
Conchoidal
Przezroczystość
Transparent,Translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Mawbyit jest rozpoznawany na podstawie swojej charakterystycznej czerwonobrązowej barwy, tabliczkowej formy kryształów, często tworzących wachlarzowate agregaty, oraz wysokiego połysku. Kluczowe jest również jego występowanie w strefach utlenienia złóż kruszcowych, w towarzystwie innych arsenianów ołowiu i żelaza. ## Odróżnianie od podobnych Mawbyit można pomylić z innymi arsenianami o podobnej barwie, takimi jak karminit czy segnityt. Odróżnienie wymaga często zaawansowanych metod analitycznych (XRD, EDS), chociaż charakterystyczna morfologia kryształów mawbyitu (klinowate tabliczki w rozetach) może być pomocną wskazówką. ## Formy kryształów Kryształy mawbyitu są zazwyczaj bardzo małe, mają formę cienkich tabliczek o zarysie klina lub rombu. Często zrastają się w wachlarzowate, rozetkowe lub niemal sferyczne agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Mawbyit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utlenienia (gossanach) polimetalicznych złóż kruszcowych, bogatych w ołów i arsen. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów, takich jak galena i arsenopiryt. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utlenienia, takimi jak segnityt, plumogummit, hinsdalit, anglesyt, cerusyt, goethyt, hematyt i kwarc. ## Lokalizacje Najważniejszym i jednocześnie typowym miejscem występowania mawbyitu jest kopalnia Kintore w Broken Hill, Nowa Południowa Walia, Australia. Został również zidentyfikowany w Tsumeb w Namibii oraz w kilku innych lokalizacjach na świecie, jednak okazy z Broken Hill pozostają wzorcowe.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy mawbyitu charakteryzują się dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnej, czerwonobrązowej barwie. Wysoko oceniane są rozetkowe lub wachlarzowate agregaty, kontrastujące z jasną skałą macierzystą (najczęściej kwarcem). Wielkość kryształów i agregatów również znacząco wpływa na wartość, podobnie jak brak uszkodzeń. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane i klasyczne okazy pochodzą z typowej lokalizacji - kopalni Kintore w Broken Hill, Australia. Okazy z tego miejsca są uważane za standard dla tego gatunku mineralogicznego.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na obecność ołowiu i arsenu, wszelkie czynności należy wykonywać z dużą ostrożnością, najlepiej w rękawiczkach. Okazy można czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi rozpuszczalnikami, które mogą uszkodzić minerał. Mawbyit jest wrażliwy na wstrząsy i uderzenia. Jako minerał wtórny, jest niestabilny w zmieniających się warunkach chemicznych. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest zamknięte pudełko kolekcjonerskie z dala od innych minerałów, które mogłyby go porysować.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej