Matlockite
Wzór chemiczny: Pb²⁺ClF
Matlockit to rzadki fluorek chlorku ołowiu, ceniony za dobrze wykształcone, tabliczkowe kryształy o perłowym lub diamentowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5-3
- Barwa
- Colourless, light yellow to light golden-yellow, greenish
- Połysk
- Pearly to adamantine or resinous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 7.12
- Łupliwość
- On {001}.
- Przełam
- Irregular/Uneven,Sub-Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Tetragonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Matlockit najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznej formie kryształów - cienkich, kwadratowych tabliczkach, często ułożonych w stosy. Inne cechy diagnostyczne to wysoka gęstość (okaz jest zaskakująco ciężki jak na swój rozmiar), perłowy połysk na powierzchniach łupliwości, miękkość oraz bladożółta barwa. ## Odróżnianie od podobnych Matlockit bywa mylony z innymi wtórnymi minerałami ołowiu o podobnym wyglądzie, takimi jak fosgenit czy cerusyt. Fosgenit ma podobny pokrój, ale jest zazwyczaj bardziej pryzmatyczny i ma nieco inną barwę. Cerusyt często tworzy siatkowate agregaty i ma wyższą twardość (3-3.5). Ostateczne rozróżnienie często wymaga analizy chemicznej (test na obecność chloru i fluoru). ## Formy kryształów Kryształy matlockitu są niemal zawsze tabliczkowe lub płytkowe, o kwadratowym zarysie, co jest odzwierciedleniem jego tetragonalnej symetrii. Mogą występować jako pojedyncze, ostro zakończone kryształy lub tworzyć agregaty równolegle ułożonych płytek. Rzadziej spotykane są formy piramidalne.
Środowisko występowania
## Geneza Matlockit jest rzadkim minerałem wtórnym, tworzącym się w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców ołowiu. Powstaje w wyniku reakcji wód gruntowych zawierających jony chloru i fluoru z pierwotnymi minerałami ołowiu, takimi jak galena. Jest typowym produktem alteracji w środowisku bogatym w ołów. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami ołowiu. Do najczęstszych asocjacji należą: cerusyt, anglezyt, fosgenit, galena, sfaleryt, fluoryt i baryt. ## Lokalizacje Najważniejsze i historyczne stanowisko, skąd pochodzą najlepsze okazy, to rejon Matlock w Derbyshire, Anglia (szczególnie Bage Mine i Cromford). Inne znane lokalizacje to kopalnia Tiger w Arizonie (USA), Laurion w Grecji, różne miejsca w Tunezji (np. Sidi Amor ben Salem) oraz kopalnia Tsumeb w Namibii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy matlockitu to te z ostrymi, dobrze wykształconymi, dużymi kryształami o wyraźnej tabliczkowej formie. Wysoko oceniana jest przezroczystość i czystość kryształów oraz intensywność żółtej barwy, chociaż bezbarwne okazy również są poszukiwane. Atrakcyjność okazu podnosi kontrastująca matryca lub współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami, jak fosgenit. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej pożądane okazy pochodzą z historycznej lokalizacji w Derbyshire w Anglii. Bardzo dobrej jakości kryształy, często o większej przezroczystości, znajdowano również w kopalni Tiger w Arizonie. Okazy z Laurion w Grecji i z Tunezji także są obecne na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy matlockitu należy czyścić z najwyższą ostrożnością ze względu na ich miękkość i doskonałą łupliwość. Najbezpieczniejszą metodą jest użycie sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, należy używać wyłącznie wody destylowanej i bardzo miękkiego pędzelka, unikając jakiegokolwiek nacisku. Po czyszczeniu okaz należy natychmiast dokładnie osuszyć. ## Czego unikać Matlockit jest wrażliwy na chemikalia, zwłaszcza kwasy, które mogą go uszkodzić. Należy unikać myjek ultradźwiękowych i czyszczenia parowego. Minerał jest kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. Jako minerał ołowiu jest toksyczny - należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy matlockitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby zapobiec uszkodzeniom mechanicznym i kontaktowi z twardszymi minerałami. Należy chronić je przed kurzem i wilgocią. Ze względu na toksyczność, powinien być przechowywany poza zasięgiem dzieci i zwierząt.