Matioliite
Wzór chemiczny: NaMgAl₅(PO₄)₄(OH)₆·2H₂O
Matioliit to bardzo rzadki, uwodniony fosforan sodu, magnezu i glinu, tworzący drobne, heksagonalne kryształy o białej barwie i perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Barwa
- Blue to colourless
- Połysk
- Pearly
- Rysa
- White
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- Perfect on {0001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie matioliitu jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i spektroskopia chemiczna (EDS/WDS). Wizualnie, w dużym powiększeniu, można zaobserwować charakterystyczne, drobne, heksagonalne kryształy tworzące rozetowe skupienia na skale macierzystej. ## Odróżnianie od podobnych Matioliit może być mylony z innymi wtórnymi, białymi fosforanami występującymi w podobnym środowisku, takimi jak wardyt, crandallit czy wardyt. Odróżnienie bez specjalistycznego sprzętu jest praktycznie niemożliwe. Kluczowa jest analiza chemiczna i krystalograficzna. ## Formy kryształów Minerał tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym zarysie. Kryształy te często łączą się w rozety, sferulity lub nieregularne agregaty na powierzchni skały.
Środowisko występowania
## Geneza Matioliit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach hydrotermalnych w obrębie pegmatytów granitowych. Tworzy się w pustkach i szczelinach, prawdopodobnie w wyniku przeobrażenia wcześniejszych minerałów fosforanowych w obecności roztworów bogatych w sód, magnez i glin. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (kopalnia Sapucaia) matioliit współwystępuje z takimi minerałami jak frondelit, wardyt, eosphoryt, cyrkon, kwarc, albit i muskowit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania matioliitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Sapucaia, w pobliżu miejscowości Sapucaia do Norte, w stanie Minas Gerais w Brazylii.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów matioliitu ocenia się na podstawie bogactwa i estetyki mikroskopijnych agregatów. Najbardziej cenione są próbki z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi wyraźne rozety. Ważny jest również kontrast z podłożem (matrycą) oraz obecność minerałów towarzyszących. Ze względu na mikroskopijny charakter, czystość i rozmiar pojedynczych kryształów mają mniejsze znaczenie niż ogólna prezencja agregatu w polu widzenia mikroskopu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów matioliitu jest kopalnia Sapucaia w Brazylii. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim próbki pochodzą z tej jednej lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z matioliitem, będące zazwyczaj mikromontami, nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Najbezpieczniejszą metodą jest delikatne usunięcie kurzu za pomocą gruszki fotograficznej lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, w tym kwasami i zasadami. Minerał jest wrażliwy na ultradźwięki i gwałtowne zmiany temperatury. Nie należy go moczyć w wodzie, zwłaszcza gorącej. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w specjalistycznych pudełkach na mikromonty, które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w stabilnych warunkach pokojowych, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.