Marthozite

Wzór chemiczny: Cu²⁺(U⁶⁺O₂)₃(Se⁴⁺O₃)₂O₂·8H₂O

Marthozyt to rzadki, wtórny minerał uranylu i selenu, tworzący skupienia drobnych, igiełkowych kryształów o intensywnie żółtej barwie.

## Charakterystyka Marthozyt jest uwodnionym tlenoseleninem uranylu i miedzi. Występuje w postaci drobnych, igiełkowych lub listewkowych kryształów, które często tworzą promieniste agregaty, rozetki lub naskorupienia. Poszczególne kryształy są zazwyczaj mikroskopijnej wielkości, rzadko przekraczając 1 mm długości. Ze względu na swój pokrój i niewielki rozmiar, jego cechy wizualne najlepiej obserwować pod powiększeniem. ## Właściwości fizyczne Kryształy marthozytu są elastyczne i dają się zginać. Twardość jest niska, szacowana na około 2 w skali Mohsa. Gęstość jest znacznie wyższa od przeciętnej i wynosi około 4,52 g/cm³. Minerał wykazuje silny pleochroizm w odcieniach od bezbarwnego do bladożółtego. Jest silnie radioaktywny. ## Barwy i odmiany Minerał ten ma charakterystyczną, jasnożółtą do złocistożółtej barwę. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału została nadana na cześć Aimé Marthoza (1894-1962), belgijskiego inżyniera górnictwa i dyrektora generalnego Union Minière du Haut Katanga, firmy zarządzającej kopalnią Musonoi w Demokratycznej Republice Konga, gdzie marthozyt został odkryty. Minerał został opisany i zatwierdzony przez IMA w 1969 roku. ## Zastosowania Marthozyt, z uwagi na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i jest poszukiwany przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich i radioaktywnych.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Barwa
Yellowish-green to greenish-brown
Połysk
Vitreous
Rysa
Pale yellow
Gęstość
4.4
Łupliwość
Perfect {100}, imperfect {010}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi marthozytu są jego jasnożółta barwa, igiełkowy pokrój kryształów tworzących promieniste agregaty oraz występowanie w strefach utlenienia złóż uranowo-selenowych. Silna radioaktywność jest kluczową wskazówką diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi minerałami uranylu o podobnej barwie i pokroju, takimi jak guilleminit, demesmaekerit czy niektóre formy uranofanu. Pewne rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS), ze względu na specyficzny skład chemiczny (obecność selenu i miedzi). ## Formy kryształów Marthozyt tworzy wydłużone, igiełkowe lub listewkowe kryształy, wyciągnięte wzdłuż osi [001]. Kryształy te łączą się w charakterystyczne promieniste lub gwiaździste agregaty, a także tworzą naskorupienia i powłoki na skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Marthozyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utlenienia hydrotermalnych złóż uranowo-niklowo-kobaltowo-selenowych. Tworzy się w wyniku wietrzenia i przeobrażania pierwotnych rud uranowych (uraninitu) i selenków w obecności roztworów bogatych w miedź. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi rzadkimi seleninami uranylu. W lokalizacji typowej (kopalnia Musonoi) znaleziono go w towarzystwie demesmaekerytu, guilleminitu, kasolitu, kuprytu, kwarcu i uwodnionych tlenków żelaza. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki. Najważniejszym i typowym miejscem jego występowania jest kopalnia Musonoi, w pobliżu Kolwezi, w prowincji Lualaba (dawniej Katanga) w Demokratycznej Republice Konga. To jedyna potwierdzona i dobrze udokumentowana lokalizacja na świecie, z której pochodzą wszystkie znane okazy.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy to te, które posiadają dobrze wykształcone, bogate agregaty promienistych kryształów o intensywnej, złocistożółtej barwie, kontrastujące ze skałą macierzystą. Ze względu na mikroskopowy charakter minerału, wielkość i bogactwo naskorupienia są kluczowe. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi seleninami. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest historyczne znalezisko w kopalni Musonoi w Demokratycznej Republice Konga. Nowe okazy nie pojawiają się na rynku, a te dostępne pochodzą ze starych kolekcji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów marthozytu generalnie nie powinno się czyścić na mokro. Drobne, igiełkowe kryształy są bardzo kruche i łatwo je uszkodzić. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na zmiany wilgotności i temperatury. Jako minerał wtórny, jest niestabilny w nieodpowiednich warunkach. Ze względu na obecność uranu, jest silnie radioaktywny - należy unikać bezpośredniego, długotrwałego kontaktu, nie wdychać pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w szczelnych, suchych pojemnikach (np. typu "perky box") w celu ochrony przed wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Konieczne jest odpowiednie oznakowanie ostrzegające o radioaktywności. Przechowywać z dala od innych minerałów wrażliwych na promieniowanie i z dala od miejsc stałego przebywania ludzi.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej