Marinaite

Wzór chemiczny: Cu²⁺₂Fe³⁺O₂(BO₃)

Marinait to rzadki boran miedzi i żelaza, tworzący czarne, pryzmatyczne kryształy o silnym metalicznym połysku.

## Charakterystyka Marinait jest minerałem z grupy ludwigitu, tlenoboranem miedzi i żelaza. Występuje w postaci wydłużonych, pryzmatycznych kryształów, które mogą osiągać do 0.3 mm długości i 0.05 mm szerokości. Tworzy także skupienia ziarniste i promieniste agregaty. Jego barwa jest zazwyczaj czarna, czasami z brązowym odcieniem, a na cienkich krawędziach może przeświecać na brązowo-żółto. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się silnym, metalicznym połyskiem. Jest nieprzezroczysty, a jedynie w bardzo cienkich odłamkach staje się przeświecający. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru i parametrów komórki wynosi 5.026 g/cm³. Twardość nie została dokładnie zmierzona, ale szacuje się ją na około 5 w skali Mohsa, podobnie jak u innych minerałów z jego grupy. ## Barwy i odmiany Marinait jest czarny do brązowo-czarnego. Nie wyróżniono jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Marinę Anatolyevnę Zadov (ur. 1961), rosyjską kolekcjonerkę minerałów z Moskwy, która znacząco przyczyniła się do badań mineralogii fumarol wulkanicznych. Marinait został zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2019 roku (numer IMA2019-054). Został odkryty na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, marinait nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy mikrominerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5
Połysk: Metallic
Rysa: yellow to light-brown
Gęstość: 5.026
Przełam: Splintery
Przezroczystość: Translucent,Opaque
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie marinaitu wymaga zaawansowanych technik analitycznych. W warunkach kolekcjonerskich identyfikacja opiera się na wyglądzie (czarne, pryzmatyczne kryształy o metalicznym połysku), miejscu występowania (fumarole wulkanu Tołbaczyk) i współwystępujących minerałach. Rysa o barwie żółtej do jasnobrązowej jest cechą charakterystyczną. Ostateczne potwierdzenie wymaga analizy chemicznej (EDS) i rentgenowskiej (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Marinait jest wizualnie bardzo podobny do innych czarnych, igiełkowych minerałów z grupy ludwigitu i pokrewnych boranów, takich jak ludwigit, vonsenite, a także do tlenków miedzi i żelaza (np. tenoryt). Pewne odróżnienie od tych minerałów jest możliwe wyłącznie za pomocą metod laboratoryjnych, ponieważ wszystkie tworzą podobne czarne, pryzmatyczne kryształy w tym samym środowisku. ## Formy kryształów Marinait tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy o przekroju zbliżonym do rombu. Występują one jako pojedyncze, dobrze wykształcone igły lub w formie promienistych i splątanych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Marinait jest minerałem pochodzenia wulkanicznego. Powstaje w procesie sublimacji z gorących gazów (ekshalacji) w fumarolach bazaltowych wulkanów. Krystalizuje w wysokich temperaturach, powyżej 600°C, w środowisku utleniającym, bezpośrednio z fazy gazowej na powierzchni skał wulkanicznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów fumarol wulkanicznych. W miejscu typowym (wulkan Tołbaczyk) znaleziono go w asocjacji z hematytem, tenorytem, ludwigitem, szafranicitem, fluoborytem, sylwinem i halitem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania marinaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarole powstałe podczas erupcji szczelinowej wulkanu Płoskij Tołbaczyk w latach 2012-2013. Znajduje się on na polu wulkanicznym Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako mikrominerał, marinait jest oceniany przede wszystkim na podstawie jakości i bogactwa okazu. Najbardziej pożądane są próbki z licznymi, dobrze wykształconymi, ostro zakończonymi kryształami tworzącymi atrakcyjne wizualnie agregaty. Kontrast z jaśniejszą skałą macierzystą oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących również podnoszą wartość kolekcjonerską okazu. Wielkość pojedynczych kryształów, mimo że mikroskopijna, jest istotnym czynnikiem - im większe, tym cenniejsze. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów marinaitu jest jego typowa lokalizacja na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. Okazy pochodzące z tego miejsca są niezwykle cenione przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach wulkanicznych i mikromontażach.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy marinaitu są niezwykle małe i delikatne. Należy unikać czyszczenia mechanicznego. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości do usunięcia kurzu. Nie należy stosować wody ani żadnych chemikaliów. ## Czego unikać Jako produkt ekshalacji wulkanicznych, minerał ten może być niestabilny w warunkach powierzchniowych. Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami, zasadami oraz gwałtownych zmian temperatury i wilgotności. Nie należy go wystawiać na bezpośrednie działanie światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, najlepiej w zamkniętych, szczelnych pojemnikach typu "micromount", które chronią przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w suchym miejscu o stałej temperaturze.