Mariinskite

Wzór chemiczny: Cr<sup>3+</sup><sub>2</sub>BeO<sub>4</sub>

Mariinskit to ekstremalnie rzadki chryzoberyl chromowy, naturalny odpowiednik aleksandrytu, wyróżniający się intensywnie zieloną barwą.

## Charakterystyka Mariinskit jest bardzo rzadkim minerałem z grupy tlenków, będącym chromowym analogiem chryzoberylu. Tworzy niewielkie, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy, zazwyczaj o heksagonalnym zarysie, często wykazujące zbliźniaczenia. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, szmaragdowozielona barwa, wynikająca z wysokiej zawartości chromu. Jest naturalnym odpowiednikiem syntetycznego aleksandrytu hodowanego metodą topnikową. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się bardzo wysoką twardością, wynoszącą 8.5 w skali Mohsa, co jest typowe dla grupy chryzoberylu. Ma szklisty połysk i jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość jest stosunkowo wysoka i wynosi około 4.11 g/cm³. ## Barwy i odmiany Mariinskit występuje w jednolitym, intensywnym, szmaragdowozielonym kolorze. Nie wykazuje efektu zmiany barw (aleksandrytowego), który jest charakterystyczny dla niektórych odmian chryzoberylu. Nie wyróżnia się jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od złoża Mariinskoye na Uralu w Rosji, gdzie został po raz pierwszy zidentyfikowany. Został oficjalnie uznany przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2011 roku. Odkrycie było wynikiem badań materiału pochodzącego z historycznego złoża szmaragdów i aleksandrytów. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, niewielkie rozmiary kryształów i znaczenie naukowe, mariinskit jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerskiego i naukowego. Nie ma żadnych zastosowań przemysłowych ani jubilerskich.

Właściwości

Twardość Mohsa
8.5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
4.11
Łupliwość
Dobra wg {011}, niedoskonała wg {010}
Przełam
Muszlowy do nierównego
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Rombowy

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne mariinskitu to jego wyjątkowa, intensywnie zielona barwa, bardzo wysoka twardość (8.5) oraz charakterystyczne, heksagonalne w zarysie, tabliczkowe kryształy. Ważnym wskaźnikiem jest też jego pochodzenie - niemal wyłącznie ze złoża Mariinskoye na Uralu. ## Odróżnianie od podobnych Mariinskit można pomylić z innymi zielonymi minerałami o wysokiej twardości. Od szmaragdu (odmiana berylu) odróżnia go wyższa twardość i inna forma kryształów. Od aleksandrytu (odmiana chryzoberylu) różni się brakiem efektu zmiany barw. Diopsyd chromowy i uwarowit są znacznie bardziej miękkie. Ostateczne potwierdzenie wymaga zaawansowanych metod analitycznych. ## Formy kryształów Mariinskit tworzy niewielkie, krótkie, pryzmatyczne lub tabliczkowe kryształy, często o pseudoheksagonalnym pokroju. Powszechne są zbliźniaczenia, w tym cykliczne, tworzące formy przypominające sześcioramienne gwiazdy.

Środowisko występowania

## Geneza Mariinskit powstaje w skałach metamorficznych - flogopitowych łupkach, które przeszły metasomatozę pod wpływem fluidów bogatych w beryl i chrom. Jego krystalizacja jest związana z interakcją pomiędzy ultrazasadowymi skałami (źródło chromu) a pegmatytami lub innymi skałami bogatymi w beryl. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z chryzoberylem (w tym aleksandrytem), szmaragdem, fenakitem, flogopitem, plagioklazem i amfibolami. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i typowym miejscem występowania mariinskitu na świecie jest złoże Mariinskoye (Malyshevskoye) w rejonie Uralu Środkowego w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy mariinskitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnej, szmaragdowozielonej barwie i dobrej przezroczystości. Wysoko oceniane są również charakterystyczne zbliźniaczenia. Ze względu na rzadkość, każdy autentyczny okaz, nawet niewielki, ma dużą wartość kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów kolekcjonerskich to historyczne złoże Mariinskoye na Uralu w Rosji. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie trudny do zdobycia i stanowi ukoronowanie zaawansowanych kolekcji systematycznych lub specjalizujących się w minerałach kamieni szlachetnych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Zaleca się czyszczenie wyłącznie letnią wodą z użyciem bardzo miękkiej szczoteczki. Można używać myjki ultradźwiękowej, ale z dużą ostrożnością. Należy unikać silnych detergentów. ## Czego unikać Minerał jest bardzo twardy i chemicznie stabilny, jednak należy unikać kontaktu z kwasem fluorowodorowym. Mimo wysokiej twardości, okazy mogą być kruche, dlatego należy chronić je przed uderzeniami i gwałtownymi zmianami temperatur. ## Przechowywanie Okazy mariinskitu, jako niezwykle rzadkie i cenne, powinny być przechowywane w osobnych, wyściełanych pudełkach klaserowych, aby uniknąć zarysowań przez inne minerały (choć sam jest bardzo twardy) i chronić przed uszkodzeniami mechanicznymi. Należy chronić go przed kurzem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej