Manuelarossiite

Wzór chemiczny: Pb²⁺CaAlF₇

Manularossiit to niezwykle rzadki fluorek ołowiu, wapnia i glinu, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku.

## Charakterystyka Manularossiit jest bardzo rzadkim minerałem z gromady halogenków, chemicznie złożonym fluorkiem ołowiu, wapnia i glinu. Występuje w postaci niewielkich, bezbarwnych, tabliczkowych kryształów, osiągających rozmiary do 0.3 mm. Kryształy są przezroczyste i charakteryzują się szklistym połyskiem. Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, jest minerałem o znaczeniu wyłącznie naukowym i kolekcjonerskim. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, z twardością w skali Mohsa wynoszącą około 3. Jest dość gęsty, co wynika z obecności ołowiu w jego strukturze. Kryształy wykazują doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Historia i nazwa Manularossiit został po raz pierwszy opisany w 2019 roku. Jego nazwa honoruje Manuelę Rossi (ur. 1982), profesor mineralogii na Uniwersytecie w Turynie we Włoszech, za jej wkład w badania mineralogiczne, w tym opisanie wielu nowych gatunków minerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2-3
Barwa: colorless
Połysk: Vitreous
Rysa: white
Gęstość: 5.095
Łupliwość: {001}
Przełam: Micaceous
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja manularossiitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia dyspersji energii (EDS/EDX) w celu potwierdzenia składu chemicznego (obecność Pb, Ca, Al i F) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) do określenia struktury krystalicznej. Wizualne rozpoznanie jest niemożliwe ze względu na niewielkie rozmiary i brak charakterystycznych cech makroskopowych. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi, drobnokrystalicznymi minerałami wtórnymi występującymi w tym samym środowisku, takimi jak fluoryt, kalcyt czy inne rzadkie halogenki. Odróżnienie wymaga specjalistycznych badań analitycznych. ## Formy kryształów Manularossiit tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym zarysie, występujące pojedynczo lub w niewielkich grupach na powierzchni skały macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Manularossiit powstaje jako minerał wtórny w strefach utleniania złóż polimetalicznych, w wyniku procesów hydrotermalnych zachodzących w niskich temperaturach. W lokalizacji typowej (kopalnia Monte Arsiccio) tworzy się w pustkach w obrębie soczewek barytu i pirytu zawartych w metakwarcytach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami, takimi jak ardennit-(As), baryt, cerusyt, fluoryt, galena, gips, piryt, sfaleryt i stibarsen. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania manularossiitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Monte Arsiccio, położona w gminie Stazzema, w Alpach Apuańskich, w Toskanii we Włoszech.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o wartości okazu decyduje przede wszystkim jakość i bogactwo kryształów na matrycy skalnej. Najbardziej pożądane są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi, przezroczystymi kryształami, najlepiej w towarzystwie innych rzadkich minerałów. Rozmiar kryształów, nawet jeśli jest submilimetrowy, ma znaczenie - im większe, tym cenniejsze.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i delikatność, okazy manularossiitu, zazwyczaj mikroskopijne i osadzone na matrycy, nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Wystarczy ochrona przed kurzem. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, kwasami i zasadami. Minerał jest miękki i kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami, zarysowaniem i wibracjami. Nie należy go poddawać czyszczeniu ultradźwiękowemu. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w stabilnych warunkach temperaturowych, z dala od bezpośredniego światła słonecznego.