Mansfieldite

Wzór chemiczny: AlAs<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>·2H<sub>2</sub>O

Mansfieldyt to rzadki arsenian glinu, tworzący drobne, niepozorne kryształy, będący arsenowym analogiem skorodytu.

## Charakterystyka Mansfieldyt jest uwodnionym arsenianem glinu, należącym do grupy wariscytu. Występuje zazwyczaj w postaci bardzo małych, nieprzekraczających 1-2 mm, słabo wykształconych kryształów o pokroju pseudooktaedrycznym lub tabliczkowym. Tworzy także skupienia zbite, masywne, ziemiste lub naskorupienia i naloty. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, jego cechy wizualne są trudne do oceny bez użycia powiększenia. ## Właściwości fizyczne Kryształy mansfieldytu wykazują twardość około 3.5-4 w skali Mohsa. Mają połysk szklisty do matowego, zwłaszcza w przypadku skupień ziemistych. Są przezroczyste do przeświecających. Gęstość minerału wynosi około 3.03 g/cm³. ## Barwy i odmiany Minerał jest najczęściej bezbarwny lub biały. Może przybierać odcienie szare, różowe lub jasnofioletowe, co jest zazwyczaj spowodowane obecnością domieszek. Nie wyróżnia się jego nazwanych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa mansfieldytu pochodzi od nazwiska George'a Rogersa Mansfielda (1875-1947), geologa z United States Geological Survey, który badał złoża fosforanów. Minerał został po raz pierwszy opisany w 1948 roku na podstawie materiału z kopalni Hobart Butte w stanie Oregon, USA. ## Zastosowania Mansfieldyt nie ma żadnego znaczenia przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub systematyce mineralogicznej.

Właściwości

Twardość Mohsa
3.5-4
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
3.03
Łupliwość
Good on {010}, poor on {100}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja mansfieldytu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa ze względu na jego niepozorny wygląd i niewielkie rozmiary kryształów. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS/WDS). ## Odróżnianie od podobnych Mansfieldyt jest wizualnie nieodróżnialny od skorodytu (FeAsO₄·2H₂O), z którym tworzy szereg izomorficzny. Rozróżnienie tych dwóch minerałów wymaga analizy chemicznej w celu określenia dominującego pierwiastka (glin w mansfieldycie, żelazo w skorodycie). Może być także mylony z innymi wtórnymi arsenianami lub fosforanami o podobnym wyglądzie. ## Formy kryształów Kryształy są najczęściej pseudooktaedryczne lub grubo tabliczkowe, często ze skorodowanymi lub zaokrąglonymi ścianami. Występuje w formie drobnych druz, naskorupień, skupień promienistych, a także mas ziemistych i zbitych.

Środowisko występowania

## Geneza Mansfieldyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszcowych bogatych w arsen, zwłaszcza w skałach zasobnych w glin. Tworzy się w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia w wyniku oddziaływania roztworów zawierających kwas arsenowy na minerały ilaste lub inne minerały glinokrzemianowe. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami arsenowymi i siarczanowymi. Najczęściej towarzyszą mu skorodyt, farmakosyderyt, beudantyt, realgar, aurypigment, kaolinit, a także tlenki żelaza i manganu. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to m.in. Hobart Butte, Oregon (miejsce typowe) i Gold Hill, Utah w USA; kopalnia Tsumeb w Namibii; kopalnia Clara w Niemczech (Schwarzwald); Lavrion w Grecji; a także niektóre złoża w Japonii (kopalnia Kiura, Oita) i Chile.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najbardziej pożądane są okazy z dobrze wykształconymi, choćby mikroskopijnymi, kryształami o wyraźnym połysku i czystej barwie (bezbarwne, białe, różowe). Wysoko cenione są bogate druzy krystaliczne na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na rzadkość, nawet mikroskopijne okazy (tzw. micromounts) mają dużą wartość dla kolekcjonerów systematycznych. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z klasycznych lokalizacji, takich jak Tsumeb (Namibia) czy Gold Hill (Utah, USA), są szczególnie cenione ze względu na historyczne znaczenie i jakość materiału. Również dobrze wykształcone mikrokryształy z kopalni Clara w Niemczech cieszą się uznaniem.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego niską twardość i potencjalną reaktywność, należy unikać mycia w wodzie, a zwłaszcza stosowania ultradźwięków. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami i detergentami. Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może prowadzić do jego dehydratacji i zniszczenia struktury. Należy chronić go przed zarysowaniem przez twardsze minerały. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach lub pojemnikach typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kontaktem z innymi minerałami. Ekspozycja powinna odbywać się w stabilnych warunkach, z dala od źródeł ciepła i wilgoci.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej