Manganvesuvianite
Wzór chemiczny: Ca<sub>19</sub>Mn<sup>3+</sup>Al<sub>10</sub>Mg<sub>2</sub>(SiO<sub>4</sub>)<sub>10</sub>(Si<sub>2</sub>O<sub>7</sub>)<sub>4</sub>O(OH)<sub>9</sub>
Manganwezuwian to manganowa odmiana wezuwianu, wyróżniająca się intensywną, czerwonofioletową barwą i występowaniem w formie dobrze wykształconych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnobrązowa
- Gęstość
- 3.43
- Łupliwość
- Słaba wg {001} i {110}
- Przełam
- Nierówny do muszlowego
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Tetragonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi manganwezuwianu są jego charakterystyczna czerwonofioletowa barwa, tetragonalna forma kryształów (pryzmatyczne słupki o kwadratowym przekroju) oraz szklisty połysk. Twardość (około 6.5) również jest pomocna w identyfikacji. Występowanie w skarnach manganowych jest ważną wskazówką terenową. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi fioletowymi minerałami. Od ametystu (odmiany kwarcu) odróżnia go forma kryształów (tetragonalna, a nie trygonalna) i wyższa twardość. Od sugilitu odróżnia go najczęściej lepsze wykształcenie kryształów i wyższa przezroczystość. Inne manganowe minerały, jak rodonit czy rodochrozyt, mają zazwyczaj inne odcienie (różowy do czerwonego), niższą twardość i krystalizują w innych układach. ## Formy kryształów Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Najczęściej tworzy proste, wydłużone kryształy pryzmatyczne o przekroju kwadratowym, często zakończone ścianami piramidy. Kryształy mogą występować pojedynczo lub tworzyć promieniste i ziarniste skupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Manganwezuwian jest minerałem typowym dla zmetamorfizowanych złóż manganu, szczególnie skarnów i rodingitów. Powstaje w warunkach stosunkowo wysokich temperatur i ciśnień w wyniku metasomatozy skał bogatych w wapń i krzemionkę, przy jednoczesnej obecności manganu. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami manganowymi i krzemianami wapnia. Do jego typowych minerałów towarzyszących należą: kalcyt, hausmanit, braunit, andradyt, diopsyd, a także inne minerały z grupy wezuwianu i granatu. ## Lokalizacje Najważniejsze i najbardziej znane na świecie stanowiska, z których pochodzą najlepsze okazy manganwezuwianu, znajdują się w Południowej Afryce, w rejonie Kuruman na Pustyni Kalahari. Są to przede wszystkim kopalnie Wessels i N'Chwaning. Minerał ten znajdowano również w Jeffrey Mine w Kanadzie (Quebec) oraz w kilku lokalizacjach we Włoszech.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy manganwezuwianu to te, które posiadają głęboką, nasyconą, czerwonofioletową barwę. Kluczowe jest również dobre wykształcenie kryształów - poszukiwane są ostre, nieuszkodzone, pryzmatyczne formy o szklistym połysku. Wysoka przezroczystość i czystość (brak inkluzji) znacznie podnoszą wartość. Atrakcyjne są również estetyczne kompozycje z minerałami towarzyszącymi, np. białym kalcytem. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z kopalni Wessels i N'Chwaning w Południowej Afryce. Kryształy z tych lokalizacji uchodzą za wzorcowe pod względem koloru, formy i wielkości.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy manganwezuwianu należy czyścić delikatnie, używając miękkiej szczoteczki i letniej wody, ewentualnie z niewielkim dodatkiem łagodnego mydła. Po umyciu należy go dokładnie spłukać czystą wodą (najlepiej destylowaną) i pozostawić do całkowitego wyschnięcia lub osuszyć miękką szmatką. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu minerału z silnymi kwasami i chemikaliami, które mogą uszkodzić jego powierzchnię. Nie należy go czyścić w myjkach ultradźwiękowych ani parowych. Mimo stosunkowo wysokiej twardości, jest kruchy i wrażliwy na uderzenia. Długotrwała ekspozycja na intensywne światło słoneczne może potencjalnie spowodować blaknięcie koloru, dlatego zaleca się jej unikanie. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy manganwezuwianu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby uniknąć zarysowań przez twardsze minerały (np. kwarc, beryl) i chronić je przed kurzem. Warto zabezpieczyć je przed nagłymi zmianami temperatury i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.