Manganobadalovite

Wzór chemiczny: NaNaMn²⁺(MgFe³⁺)(As⁵⁺O₄)₃

Manganobadalowit to bardzo rzadki arsenian z grupy alluaudytów, wyróżniający się złożonym składem chemicznym zawierającym sód, mangan, magnez i żelazo.

## Charakterystyka Manganobadalowit jest arsenianem należącym do grupy alluaudytów. Minerał ten tworzy bardzo małe, ziarniste agregaty o wielkości do 0.2 mm. Poszczególne ziarna są zazwyczaj anhedralne (nie wykazują własnych ścian krystalicznych) i rzadko przekraczają 50 mikrometrów. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, cechy wizualne widoczne gołym okiem są trudne do określenia. ## Właściwości fizyczne Kryształy manganobadalowitu wykazują szklisty połysk. Minerał jest kruchy. Jego twardość w skali Mohsa wynosi 3.5, a gęstość obliczona na podstawie danych krystalograficznych to 4.23 g/cm³. ## Barwy i odmiany Minerał ma barwę ciemnobrązową do czarnej, z charakterystycznym czerwonobrązowym wewnętrznym odblaskiem w świetle przechodzącym. Rysa jest jasnobrązowa. Nie wyróżniono żadnych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Pavla Badanova (ur. 1970), rosyjskiego kolekcjonera minerałów z Moskwy, który specjalizuje się w minerałach z fumaroli wulkanicznych, w tym z miejsca typowego dla manganobadalowitu. Przedrostek "mangano-" odnosi się do dominacji manganu (Mn²⁺) w jednej z pozycji strukturalnych. Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2018 roku pod numerem IMA2018-016. Opisali go rosyjscy mineralodzy pod przewodnictwem Igora V. Pekova.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3-0
Barwa: red, brownish-red and orange-to-orange-yellow and honey-colored.
Połysk: Vitreous
Rysa: white-to-pale-yellowish
Gęstość: 4.108
Łupliwość: noticeable cleavage in one direction
Przełam: Irregular/Uneven
Przezroczystość: Transparent,Translucent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja manganobadalowitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana, mikrosonda elektronowa (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). Ciemnobrązowa do czarnej barwa, czerwonobrązowe refleksy wewnętrzne i jasnobrązowa rysa są cechami pomocniczymi, ale niewystarczającymi do pewnej identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest wizualnie nieodróżnialny od innych ciemnych, drobnoziarnistych arsenianów z grupy alluaudytu, takich jak badalowit, ferromanganobadalowit czy magnesio-alluaudyt. Rozróżnienie wymaga precyzyjnej analizy składu chemicznego w celu określenia dominujących pierwiastków w poszczególnych pozycjach krystalograficznych. ## Formy kryształów Kryształy manganobadalowitu występują jako anhedralne (ksenomorficzne) ziarna tworzące niewielkie, ziarniste skupienia. Nie zaobserwowano dobrze wykształconych, euedralnych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Manganobadalowit powstaje w unikalnym środowisku wysokotemperaturowych (450–600°C) fumaroli wulkanicznych. Krystalizuje w strefie ekshalacji, gdzie gorące gazy wulkaniczne bogate w arsen reagują ze skałami otoczenia. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi arsenianami i tlenkami powstałymi w podobnych warunkach. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie hematytu, tenorytu, cassiterytu, sylwinitu, halitu, aftitalitu, langbeinitem, anhydrytu, sanidynu, badalowitu, nikołajewitu, udinaitu, alarsytu, arsenatrotitanitu, erytrynu, annabergitu, farmakolitu i pikrofarmakolitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania manganobadalowitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Arsenatnaja, znajdująca się na drugim stożku żużlowym północnego wyłomu Wielkiej Szczeliny Tołbaczyńskiej (Great Tolbachik Fissure Eruption) na wulkanie Tołbaczyk, Kamczatka, Rosja.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, wartość kolekcjonerska manganobadalowitu nie opiera się na estetyce, lecz na jego ekstremalnej rzadkości i znaczeniu naukowym. Najcenniejsze są okazy, na których minerał został jednoznacznie zidentyfikowany analitycznie i współwystępuje z innymi rzadkimi arsenianami z tej lokalizacji. Bogactwo materiału (ilość ziaren) na matrycy skalnej podnosi wartość okazu.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość, kruchość i niewielkie rozmiary ziaren, mechaniczne czyszczenie nie jest zalecane. Okazy powinny być analizowane i konserwowane wyłącznie w warunkach laboratoryjnych. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, zwłaszcza kwasami, które mogą reagować z arsenianami. Należy również unikać ultradźwięków, wysokiej temperatury oraz wilgoci. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w specjalistycznych, szczelnych pojemnikach mikromontażowych, chroniąc je przed kurzem, wstrząsami i zmianami wilgotności.