Manganflurlite
Wzór chemiczny: Zn<sup>2+</sup>Mn<sup>2+</sup><sub>3</sub>Fe<sup>3+</sup>(PO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>7</sub>·2H<sub>2</sub>O
Manganflurlite to rzadki uwodniony fosforan cynku, manganu i żelaza, tworzący skupienia drobnych, tabliczkowych kryształów o brązowoczerwonej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnobrązowa
- Gęstość
- 2.63
- Łupliwość
- Dobra wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie manganflurlitu w warunkach polowych jest praktycznie niemożliwe. Identyfikacja wymaga specjalistycznych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub dyfrakcja rentgenowska (XRD) w połączeniu z analizą chemiczną (EDS). W kolekcji można go wstępnie rozpoznać po charakterystycznej brązowoczerwonej barwie, formie drobnych, tabliczkowych kryształów tworzących rozetowe agregaty oraz po współwystępowaniu z innymi rzadkimi fosforanami z Hagendorf. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi drobnokrystalicznymi, wtórnymi fosforanami o podobnej barwie, takimi jak kakoksen czy niektóre minerały z grupy mitrydatytu. Pewne odróżnienie jest możliwe wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik analitycznych, które pozwalają na określenie dokładnego składu chemicznego i struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, listewkowe lub tabliczkowe kryształy, wydłużone wzdłuż osi [001]. Kryształy te niemal zawsze występują w postaci promienistych lub rozetowych skupień i agregatów.
Środowisko występowania
## Geneza Manganflurlite jest wtórnym minerałem fosforanowym. Powstaje w strefach utleniania złożonych pegmatytów granitowych, bogatych w fosforany. Tworzy się w wyniku przeobrażenia i wietrzenia pierwotnych minerałów fosforanowych, takich jak zwieselit, w obecności roztworów bogatych w mangan, cynk i żelazo. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (Hagendorf-Süd) manganflurlite współwystępuje z innymi rzadkimi, wtórnymi fosforanami, takimi jak beraunit, strunzit, laueit, stewartyt, jahnsyt-(CaMnMn) oraz kwarcem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania manganflurlitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: pegmatyt Hagendorf-Süd w Waidhaus, w Górnym Palatynacie, w Bawarii (Niemcy).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o jakości okazu decyduje przede wszystkim bogactwo i wykształcenie agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie uformowanymi, nieuszkodzonymi rozetami lub promienistymi skupieniami o intensywnej, brązowoczerwonej barwie. Ważne jest również, aby kryształy były dobrze wyeksponowane na matrycy skalnej i kontrastowały z nią. Obecność rzadkich minerałów towarzyszących może dodatkowo podnieść wartość okazu. ## Popularne stanowiska Wszystkie znane okazy kolekcjonerskie pochodzą z jednego miejsca na świecie - kopalni Hagendorf-Süd w Bawarii w Niemczech. Jest to klasyczna lokalizacja dla wielu rzadkich minerałów fosforanowych, a okazy stamtąd są wysoko cenione przez specjalistów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Z uwagi na kruchość i niewielkie rozmiary kryształów, czyszczenie mechaniczne jest wysoce ryzykowne. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości w celu usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą, która może wpłynąć na uwodnioną strukturę minerału. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać wszelkich chemikaliów, a w szczególności kwasów, które mogą zniszczyć minerał. Należy go chronić przed wysoką temperaturą, która może prowadzić do dehydratacji i zmiany struktury. Okazy powinny być chronione przed wstrząsami i uderzeniami. ## Przechowywanie Okazy manganflurlitu najlepiej przechowywać w zamykanych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Ekspozycja powinna odbywać się w stabilnych warunkach, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.