Maletoyvayamite
Wzór chemiczny: Au<sub>3</sub>Se<sub>4</sub>Te<sub>6</sub>
Maletoiwaiamit to ekstremalnie rzadki seleno-tellurek złota, tworzący mikroskopijne, metaliczne ziarna w strefach utleniania złóż wulkanicznych.
Właściwości
- Połysk
- Metallic
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja maletoiwaiamitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak analiza mikrosondą elektronową (EMPA) w celu określenia składu chemicznego oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) do analizy struktury. W świetle odbitym pod mikroskopem polaryzacyjnym wyróżnia się kremowo-białą barwą z różowym odcieniem i słabym pleochroizmem. ## Odróżnianie od podobnych Odróżnienie od innych mikroskopijnych tellurków i selenków złota, takich jak kostovit (AuCuTe₄), krennerit (AuTe₂) czy sylvanit ((Ag,Au)₂Te₄), wymaga precyzyjnej analizy składu chemicznego. Wizualnie, bez specjalistycznych badań, jest niemożliwe do odróżnienia. ## Formy kryształów Maletoiwaiamit tworzy wyłącznie anhedralne, nieregularne ziarna o mikroskopijnych rozmiarach, zwykle jako wrostki w innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Maletoiwaiamit powstaje w niskotemperaturowych warunkach hydrotermalnych, w strefach utleniania złóż złota i telluru związanych z działalnością wulkaniczną. Tworzy się w środowisku bogatym w selen i tellur. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłej asocjacji z innymi tellurkami i selenkami. Najczęściej współwystępuje z nagyagitem, w którym tworzy wrostki. Towarzyszą mu również inne minerały złota, srebra i telluru, takie jak sylvanit, petzit, hessyt, a także piryt i kwarc. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) maletoiwaiamitu na świecie jest złoże złota Maletoyvayam, położone w Centralnym Grzbiecie (Sredinny Range) na Półwyspie Kamczackim, w Dalekowschodnim Okręgu Federalnym Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Maletoiwaiamit nie występuje na rynku kolekcjonerskim jako samodzielny minerał. Jego wartość jest czysto naukowa i jest on obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych instytucji badawczych i muzeów. Jedyną formą, w jakiej można go "posiadać", jest fragment skały macierzystej z lokalizacji typowej, w której obecność minerału została potwierdzona analitycznie. Wartość takiego okazu jest związana z jego rzadkością i znaczeniem naukowym, a nie walorami estetycznymi.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny charakter i występowanie w postaci wrostków w innych minerałach, mechaniczne lub chemiczne czyszczenie pojedynczych ziaren maletoiwaiamitu jest w praktyce niemożliwe i niepotrzebne. Okaz macierzysty należy czyścić metodami odpowiednimi dla dominującego minerału (np. nagyagitu). ## Czego unikać Należy unikać agresywnych chemikaliów, ultradźwięków oraz wysokiej temperatury, które mogłyby uszkodzić zarówno mikroskopijne wrostki maletoiwaiamitu, jak i otaczające je minerały. Minerał jest wrażliwy na utlenianie. ## Przechowywanie Okazy zawierające maletoiwaiamit powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pojemnikach chroniących przed kurzem, wilgocią i gwałtownymi zmianami temperatury. Najlepiej przechowywać je w oryginalnej skale macierzystej.