Magnesiotaaffeite-2<i>N</i>'2<i>S</i>

Wzór chemiczny: Mg<sub>3</sub>BeAl<sub>8</sub>O<sub>16</sub>

Magnezjotaaffeit-2N'2S to niezwykle rzadki minerał z grupy taaffeitu, będący tlenkiem magnezu, berylu i glinu, ceniony wyłącznie przez kolekcjonerów.

## Charakterystyka Magnezjotaaffeit-2N'2S, dawniej znany jako musgrawit, jest członkiem nadgrupy taaffeitu. Tworzy najczęściej niewielkie, tabliczkowe lub krótkosłupkowe kryształy, często o heksagonalnym zarysie. Jest to minerał typowo spotykany w postaci pojedynczych, dobrze wykształconych kryształów, rzadziej w formie ziarnistych skupień. Okazy o jakości gemmologicznej są ekstremalnie rzadkie i poszukiwane. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się dużą twardością, wynoszącą od 8 do 8,5 w skali Mohsa, co czyni go jednym z twardszych tlenków. Ma szklisty połysk i jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość waha się w przedziale 3,63 - 3,68 g/cm³. ## Barwy i odmiany Najczęściej występuje w odcieniach szarości, zieleni i fioletu. Spotykane są kryształy bezbarwne, szarozielone, ciemnozielone, a także o barwie od szarofioletowej do fioletowej. Niektóre okazy mogą wykazywać delikatny pleochroizm. Nazwa "musgrawit" jest wciąż używana w handlu kamieniami szlachetnymi dla określenia jego gemmologicznej odmiany, chociaż formalnie jest to magnezjotaaffeit-2N'2S. ## Historia i nazwa Minerał został pierwotnie opisany w 1967 roku na podstawie materiału z Musgrave Ranges w Australii Południowej i nazwany "musgrawitem". W 2002 roku Międzynarodowa Asocjacja Mineralogiczna (IMA) przeklasyfikowała go i zmieniła nazwę na magnezjotaaffeit-2N'2S, aby odzwierciedlić jego skład chemiczny (dominujący magnez) i związek strukturalny z taaffeitem. Nazwa taaffeit pochodzi od nazwiska jego odkrywcy, Richarda Taaffe'a. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, magnezjotaaffeit-2N'2S nie ma żadnych zastosowań przemysłowych. Jego jedyne znaczenie ma charakter naukowy i kolekcjonerski. Najczystsze i najpiękniej zabarwione kryształy są okazjonalnie szlifowane jako bardzo rzadkie i cenne kamienie szlachetne.

Właściwości

Twardość Mohsa
8-8.5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.63-3.68
Łupliwość
Niedoskonała na {0001}
Przełam
Muszlowy do nierównego
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Trigonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja magnezjotaaffeitu-2N'2S jest bardzo trudna bez zaawansowanych badań. Kluczowe cechy to bardzo wysoka twardość (8-8,5), szklisty połysk, charakterystyczne barwy (szarozielone, fioletowe) oraz heksagonalny zarys kryształów. W warunkach polowych jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od taaffeitu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić głównie z taaffeitem, od którego odróżnienie wymaga analizy chemicznej (stosunek magnezu do żelaza i cynku) lub szczegółowych badań krystalograficznych. Może również przypominać niektóre spinele, beryle lub szafiry, od których różni się właściwościami optycznymi i wyższą twardością niż większość z nich (z wyjątkiem szafiru). ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj tabliczkowe lub krótkosłupkowe, często o sześciobocznym przekroju. Występują jako pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy, rzadziej jako ziarniste agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał metamorficzny i metasomatyczny. Powstaje w skałach bogatych w glin, które zostały poddane działaniu wysokich temperatur, takich jak skarny, gnejsy granulitowe czy marmury. Tworzy się w środowisku ubogim w krzemionkę. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z takimi minerałami jak szafir, spinel, flogopit, anortyt, kalcyt, nolanit i peryklaz. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska, z których pochodzą okazy, to Musgrave Ranges w Australii Południowej (miejsce typowe), Tunduru w Tanzanii, Mogok w Mjanmie (Birmie) oraz mniejsze wystąpienia na Madagaskarze, Grenlandii i Antarktydzie.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione są w pełni przezroczyste kryształy o jakości gemmologicznej, które wykazują intensywne i atrakcyjne zabarwienie, zwłaszcza w odcieniach fioletu i głębokiej zieleni. Duże, dobrze wykształcone kryształy o ostrych krawędziach i bez uszkodzeń są ekstremalnie poszukiwane. Czystość (brak inkluzji i pęknięć) znacząco podnosi wartość okazu. ## Ceny rynkowe Nieszlifowane kryształy, nawet niewielkie, osiągają ceny od kilkuset do kilku tysięcy dolarów w zależności od jakości. Fasetowane kamienie należą do najdroższych na świecie, a ich cena za karat może sięgać dziesiątek tysięcy dolarów, konkurując z cenami czerwonych diamentów czy painitu. ## Popularne stanowiska Okazy o jakości gemmologicznej pochodzą głównie z Tanzanii (Tunduru) i Mjanmy (Mogok). Materiał z oryginalnej lokalizacji w Australii jest zazwyczaj nieprzezroczysty i ma mniejszą wartość kolekcjonerską, choć jest istotny z historycznego punktu widzenia.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Zaleca się czyszczenie za pomocą letniej wody z mydłem i miękkiej szczoteczki. Można używać myjek ultradźwiękowych, ale z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza w przypadku okazów z inkluzjami lub wewnętrznymi pęknięciami. ## Czego unikać Minerał jest odporny na większość chemikaliów, jednak należy unikać kontaktu z kwasem fluorowodorowym. Mimo wysokiej twardości, jest kruchy i wrażliwy na uderzenia mechaniczne. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w osobnych pudełkach lub klaserach, aby uniknąć zarysowania przez twardsze minerały (jak diament) lub uszkodzenia minerałów bardziej miękkich. Ze względu na wysoką wartość, zaleca się przechowywanie w bezpiecznym miejscu.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej