Magnesiohögbomite-6<i>N</i>6<i>S</i>

Wzór chemiczny: (Mg,Al,Fe<sup>2+</sup>,Fe<sup>3+</sup>)<sub>3</sub>(Al,Ti<sup>4+</sup>)<sub>8</sub>O<sub>15</sub>(OH)

Magnezjohogbomit-6N6S to bardzo rzadki tlenek magnezu, glinu i żelaza, występujący w postaci mikroskopijnych, heksagonalnych kryształów w skałach metamorficznych.

## Charakterystyka Magnezjohogbomit-6N6S jest złożonym tlenkiem należącym do grupy hogbomitu. Tworzy bardzo małe, najczęściej mikroskopijne, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy o sześciobocznym zarysie. Zazwyczaj występuje w postaci wrostków w innych minerałach, takich jak spinel czy pleonast. Ze względu na swój rozmiar, jego cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez użycia specjalistycznego sprzętu, jak mikroskop petrograficzny. ## Właściwości fizyczne Kryształy magnezjohogbomitu-6N6S charakteryzują się twardością w zakresie 6.5-7 w skali Mohsa. Mają połysk szklisty do metalicznego. Są minerałem gęstym, o gęstości wynoszącej około 3.81 g/cm³. Zazwyczaj są nieprzezroczyste, rzadziej przeświecające. ## Barwy i odmiany Minerał ten najczęściej jest czarny, ciemnobrązowy lub czerwonobrązowy. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa "magnezjohogbomit" odnosi się do dominacji magnezu w składzie chemicznym oraz do jego związku z grupą hogbomitu. Nazwa grupy pochodzi od nazwiska szwedzkiego geologa Arvida Gustaf Högboma (1857-1940). Przyrostek "-6N6S" jest częścią złożonej nomenklatury polisomatycznej grupy, opisującej sekwencję ułożenia warstw w strukturze krystalicznej.

Właściwości

Twardość Mohsa
6.5-7
Połysk
Szklisty do metalicznego
Rysa
Brązowa
Gęstość
3.81
Łupliwość
Niedoskonała wg {0001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przeświecający do nieprzezroczystego
Układ krystaliczny
Heksagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja magnezjohogbomitu-6N6S jest niezwykle trudna i w praktyce niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. W badaniach pod mikroskopem petrograficznym w świetle przechodzącym wykazuje charakterystyczny, silny pleochroizm (zmianę barwy) w odcieniach od żółtobrązowego do ciemnobrązowego. Ostateczne potwierdzenie wymaga metod takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) lub dyfrakcja elektronowa. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy hogbomitu, a także z pospolitszymi, ciemnymi minerałami skałotwórczymi jak spinel, magnetyt, ilmenit czy rutyl. Odróżnienie opiera się na analizie składu chemicznego i właściwości optycznych pod mikroskopem. ## Formy kryształów Tworzy drobne, heksagonalne, tabliczkowe kryształy, często o pokroju pryzmatycznym. Zazwyczaj występuje jako pojedyncze, izolowane kryształy w obrębie innych minerałów.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał typowy dla skał metamorficznych, które przeszły przeobrażenia w warunkach wysokich temperatur i ciśnień, odpowiadających facji amfibolitowej i granulitowej. Powstaje w skałach bogatych w glin i magnez, a ubogich w krzemionkę, takich jak niektóre gnejsy, amfibolity czy skały wapienno-krzemianowe. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje ze spinelem (szczególnie z jego bogatą w żelazo odmianą - pleonastem), a także z korundem, flogopitem, hornblendą, chondrodytem, klinohumitem i kalcytem. ## Lokalizacje Do najważniejszych, potwierdzonych lokalizacji należą: kopalnia Varpa w Szwecji (miejsce typowe), okolice Bancroft w Ontario (Kanada), kompleks ultramaficzny Finero we Włoszech oraz złoże rud żelaza w Tallgruvan, również w Szwecji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Z perspektywy kolekcjonerskiej, magnezjohogbomit-6N6S jest minerałem interesującym głównie dla wyspecjalizowanych zbieraczy minerałów rzadkich lub kolekcjonerów "systematyków". Jego wartość nie leży w estetyce, lecz w rzadkości i znaczeniu naukowym. Najbardziej pożądane są okazy, gdzie kryształy, mimo mikroskopijnego rozmiaru, są dobrze wykształcone i zidentyfikowane w towarzystwie innych minerałów z danej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy, w których tkwią wrostki magnezjohogbomitu-6N6S, można czyścić miękką szczoteczką i wodą destylowaną. Zazwyczaj jednak czyszczenie nie jest konieczne, gdyż minerał ten jest stabilny i występuje jako inkluzja. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami, które mogłyby uszkodzić zarówno sam minerał, jak i otaczającą go matrycę skalną. Nie ma specyficznych zaleceń dotyczących światła czy temperatury, ponieważ jest to minerał trwały. ## Przechowywanie Przechowywanie nie wymaga specjalnych środków ostrożności. Okazy należy chronić przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi, przechowując je w pudełkach klaserowych lub gablotach.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej