Magnesiohögbomite-6<i>N</i>12<i>S</i>

Wzór chemiczny: Mg<sub>5</sub>Al<sub>11</sub>Ti<sup>4+</sup>O<sub>23</sub>(OH)

Tlenek magnezu, glinu i tytanu z grupy högbomitu, tworzący mikroskopijne, heksagonalne kryształy o ciemnobrązowej lub czarnej barwie.

## Charakterystyka Magnesiohögbomit-6N12S to bardzo rzadki minerał należący do supergrupy högbomitu. Występuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych lub krótkosłupkowych kryształów o heksagonalnym zarysie, których rozmiar rzadko przekracza 0,5 mm. Zazwyczaj jest wrośnięty w inne minerały. Ma barwę od ciemnobrązowej do czarnej i jest nieprzezroczysty lub co najwyżej przeświecający na cienkich krawędziach. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 6,5 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo odpornym na zarysowania. Ma szklisty połysk i muszlowy przełam. Nie wykazuje łupliwości. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru i parametrów komórki wynosi około 3,78 g/cm³. ## Barwy i odmiany Obserwowane barwy to wyłącznie ciemny brąz i czerń. Nie są znane żadne odmiany barwne ani nazwy handlowe dla tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa minerału wskazuje na jego skład chemiczny (dominujący magnez - "magnesio") oraz przynależność do grupy högbomitu. Człon "-6N12S" jest deskryptorem strukturalnym, opisującym sekwencję ułożenia warstw typu nolanitu (N) i spinelu (S) w jego strukturze krystalicznej (sześć warstw nolanitowych na dwanaście spinelowych). Został zatwierdzony jako nowy gatunek minerału w 2002 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, magnesiohögbomit-6N12S nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt badań naukowych oraz jest ceniony przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów (tzw. mikromontów).

Właściwości

Twardość Mohsa
6.5
Połysk
Vitreous
Rysa
Grey
Gęstość
3.78
Łupliwość
None
Przełam
Conchoidal
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Hexagonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Wizualna identyfikacja jest praktycznie niemożliwa i niepewna. Rozpoznanie wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak analiza chemiczna w mikrosondzie elektronowej (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) w celu potwierdzenia unikalnej struktury polotypowej. Cechą wskazującą może być heksagonalny pokrój kryształów i współwystępowanie z określonymi minerałami w skałach metamorficznych wysokiego stopnia. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi ciemnymi, twardymi minerałami występującymi w podobnym środowisku, takimi jak spinel, ilmenit, magnetyt, a zwłaszcza z innymi minerałami z supergrupy högbomitu (np. magnesiohögbomitem-2N4S czy nolanitem). Pewne rozróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie szczegółowych badań laboratoryjnych. ## Formy kryształów Tworzy drobne, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy o sześciobocznym przekroju. Zazwyczaj występują jako pojedyncze, wrośnięte w inne minerały ziarna.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał typowy dla skał, które przeszły metamorfizm w warunkach facji granulitowej, czyli w bardzo wysokiej temperaturze i pod wysokim ciśnieniem. Jego powstanie jest związane z procesami metasomatozy i desilikacji (usunięcia krzemionki) w obrębie skał ultramaficznych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z korundem (zarówno jako wrostki w nim, jak i obok), spinelem, gedrytem, plagioklazem, szafirynem, staurolitem, kyanitem i biotytem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego konkretnego polotypu (miejscem typowym) jest masyw ultramaficzny Subotsy w obwodzie kirowohradzkim na Ukrainie.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości W przypadku minerałów mikromontowych, głównym kryterium wartości jest jakość samego kryształu - jego ostrość, wykształcenie ścian i brak uszkodzeń. Liczy się również jego wielkość (nawet jeśli jest submilimetrowa) oraz atrakcyjność wizualna matrycy i minerałów towarzyszących. Kluczowa jest pewność identyfikacji okazu, potwierdzona przez wiarygodnego analityka lub instytucję. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa na Ukrainie. Okazy z tego miejsca są niezwykle trudne do zdobycia.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy tego minerału to zazwyczaj mikromonty, które rzadko wymagają czyszczenia. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu lub bardzo miękkiego, suchego pędzelka. Należy unikać czyszczenia na mokro i stosowania jakichkolwiek środków chemicznych. ## Czego unikać Minerał jest stabilny, ale należy go chronić przed urazami mechanicznymi, wstrząsami i ścieraniem, które mogłyby uszkodzić delikatne kryształy. Należy unikać kontaktu z kwasami. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszą metodą przechowywania jest umieszczenie okazu w specjalistycznym pudełku na mikromonty. Chroni to minerał przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi, jednocześnie umożliwiając jego obserwację pod mikroskopem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej