Magnesiohögbomite-2<i>N</i>4<i>S</i>
Wzór chemiczny: (Mg<sub>8.43</sub>Fe<sup>2+</sup><sub>1.57</sub>)Al<sub>22</sub>Ti<sup>4+</sup><sub>2</sub>O<sub>46</sub>(OH)<sub>2</sub>
Magnezohögbonit-2N4S to bardzo rzadki, czarny minerał z grupy högbonitu, znajdowany w bogatych w magnez skałach metamorficznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 7.5-8
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 3.81
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja magnezohögbonitu-2N4S jest niezwykle trudna i w praktyce niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD). W kolekcjach rozpoznaje się go na podstawie etykiety i potwierdzonej analizy z miejsca pochodzenia. Wizualnie jest to po prostu czarny, mikroskopijny wrostek. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi czarnymi minerałami włączonymi w korund, takimi jak hercynit, magnetyt, ilmenit czy inne minerały z grupy högbonitu. Odróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Tworzy drobne, heksagonalne, tabliczkowe kryształy, często o pryzmatycznym pokroju. Zazwyczaj występuje jako pojedyncze, izolowane kryształy wrośnięte w minerał macierzysty.
Środowisko występowania
## Geneza Powstaje w warunkach metamorfizmu wysokiego stopnia, w skałach bogatych w glin i magnez. W lokalizacji typowej (Mautia Hill, Tanzania) występuje w skale zwanej rodingitem, która powstała w wyniku metasomatozy związanej z serpentynizacją ultramaficznych intruzji. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z takimi minerałami jak korund (często jako wrostek), anortyt, klinochlor, dolomit, spinel, geikit i tytanit. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania jest Mautia Hill w regionie Kongwa, Dodoma w Tanzanii. Jest to jedyna potwierdzona i dobrze udokumentowana lokalizacja tego minerału na świecie.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejszym kryterium jest potwierdzenie autentyczności okazu za pomocą analizy chemicznej. Wielkość i jakość kryształów mają drugorzędne znaczenie, ponieważ są one zawsze mikroskopijne. Najbardziej pożądane są okazy, gdzie kryształ magnezohögbonitu jest dobrze widoczny na tle kontrastującego minerału macierzystego, np. jasnego korundu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest lokalizacja typowa w Tanzanii (Mautia Hill).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy, zazwyczaj w postaci wrostków w korundzie, można czyścić delikatnie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Nie zaleca się czyszczenia mechanicznego ani chemicznego ze względu na ryzyko uszkodzenia mikroskopijnych kryształów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i silnymi chemikaliami. Mimo wysokiej twardości, okazy są kruche i należy chronić je przed uderzeniami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i wilgoci, najlepiej w zamykanym pudełku typu "micromount". Ekspozycja na silne światło nie jest szkodliwa, ale nie jest też konieczna.