Magnesiocoulsonite
Wzór chemiczny: MgV³⁺₂O₄
Czarny, metaliczny minerał z grupy spineli, będący tlenkiem magnezu i wanadu, spotykany w marmurach.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6.5
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarny
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nieregularny/nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Izometryczny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie magnesiokoulsonitu wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak analiza składu chemicznego (EDS/WDS). Wizualnie jest to niemal niemożliwe. W skale macierzystej (marmurze) jawi się jako drobne, czarne, metalicznie błyszczące ziarna o ośmiościennym kształcie. ## Odróżnianie od podobnych Magnesiokoulsonit jest wizualnie nieodróżnialny od innych czarnych spineli, takich jak magnetyt, chromit, hercynit czy sam koulsonit. Pewne rozróżnienie możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy chemicznej potwierdzającej dominację magnezu i wanadu. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, dobrze wykształcone kryształy izometryczne, najczęściej w formie ośmiościanów. Występują jako pojedyncze, rozproszone ziarna w skale.
Środowisko występowania
## Geneza Magnesiokoulsonit powstaje w warunkach metamorfizmu wysokiego stopnia. Jego typowe środowisko to zmetamorfizowane skały węglanowe - marmury kalcytowe i dolomitowe, które zostały poddane działaniu wysokich temperatur i ciśnień. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla skał metamorficznych. W lokalizacji typowej (kamieniołom Pereval) znaleziono go w asocjacji z kalcytem, dolomitem, diopsydem, flogopitem, grafitem, pirytem, pirotynem, tremolitem oraz innymi rzadkimi minerałami wanadowymi, takimi jak szpinel wanadowy i goldmanit. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i opisaną lokalizacją występowania magnesiokoulsonitu na świecie jest jego miejsce odkrycia - kamieniołom marmuru Pereval, w pobliżu miejscowości Sludianka nad jeziorem Bajkał, w obwodzie irkuckim w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu magnesiokoulsonitu jest oceniana przede wszystkim na podstawie potwierdzenia jego tożsamości metodami analitycznymi. Najcenniejsze są okazy z możliwie największymi (choć wciąż mikroskopijnymi), ostro zarysowanymi kryształami, wyraźnie widocznymi na tle kontrastującej skały macierzystej. Bogactwo asocjacji z innymi rzadkimi minerałami również podnosi wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Rosji (kamieniołom Pereval). Materiał z tego miejsca jest niezwykle trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z magnesiokoulsonitem, ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów i ich osadzenie w skale macierzystej, zazwyczaj nie wymagają czyszczenia. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i środkami chemicznymi, które mogłyby uszkodzić skałę macierzystą (marmur). ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami, które gwałtownie reagują z marmurem. Nie należy poddawać okazu ultradźwiękom ani gwałtownym zmianom temperatury. Chronić przed silnymi uderzeniami, które mogłyby spowodować wykruszenie delikatnych kryształów. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętym pudełku lub gablocie, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na mały rozmiar kryształów, zalecane jest przechowywanie w pudełkach typu "micromount" z odpowiednią etykietą.