Magnesioaubertite
Wzór chemiczny: MgAl(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>Cl·14H<sub>2</sub>O
Magnezjoaubertyt to bardzo rzadki, rozpuszczalny w wodzie siarczan, tworzący niebieskie, igiełkowe kryształy i naloty.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 1.84
- Łupliwość
- Doskonała wg {100}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trójskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną jest jego rozpuszczalność w wodzie. Charakterystyczny jest również jego niebieski kolor, igiełkowa forma kryształów oraz występowanie w postaci nalotów i skorup w specyficznym środowisku (fumarole wulkaniczne). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi siarczanami o podobnej barwie i formie, takimi jak chalkantyt czy aubertyt. Odróżnienie wymaga analizy chemicznej (EDS/XRD), jednak chalkantyt jest związany ze złożami miedzi, a aubertyt zawiera miedź zamiast magnezu. Rozpuszczalność w wodzie odróżnia go od większości niebieskich minerałów. ## Formy kryształów Tworzy bardzo drobne, igiełkowe lub włosowate kryształy, wydłużone wzdłuż osi [001]. Kryształy te agregują w postaci nalotów, skorup, pęczków i skupień włóknistych.
Środowisko występowania
## Geneza Magnezjoaubertyt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku działalności fumaroli wulkanicznych. Krystalizuje bezpośrednio z gazów wulkanicznych w strefach o niższej temperaturze, w procesie resublimacji. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami fumarolicznymi, takimi jak aubertyt, eriostrakonit, metawoltyn, siarka rodzima, a także z chlorkami (halit, sylwin) i ałunami. ## Lokalizacje Typową i główną lokalizacją tego minerału są fumarole wulkanu Vesuvius we Włoszech. Został również zidentyfikowany w kopalni Alcaparrosa w prowincji San Juan w Argentynie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu zależy przede wszystkim od intensywności i nasycenia niebieskiej barwy oraz od obfitości i pokrycia powierzchni skały macierzystej przez naloty magnezjoaubertytu. Ponieważ kryształy są mikroskopijne, ich indywidualna forma nie jest głównym kryterium oceny. Ceni się okazy bogate, dobrze wybarwione i stabilne, na estetycznej matrycy skalnej. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane i cenione okazy pochodzą z kompleksu wulkanicznego Wezuwiusz-Somma we Włoszech, który jest jego lokalizacją typową.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Minerału **nie wolno czyścić na mokro**, ponieważ jest całkowicie rozpuszczalny w wodzie. Okazy należy czyścić wyłącznie za pomocą miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza w celu usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i wszelkimi płynami. Minerał jest higroskopijny, dlatego trzeba go chronić przed wilgotnym powietrzem, które może spowodować jego rozpad. Należy unikać zmian temperatury i bezpośredniego światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy magnezjoaubertytu muszą być przechowywane w szczelnych, hermetycznych pojemnikach (np. typu "perky box") z dala od wilgoci. Warto umieścić w pobliżu środek pochłaniający wilgoć (silikażel). Przechowywać w stabilnej temperaturze pokojowej.