Magnesio-ferri-fluoro-hornblende

Wzór chemiczny: &#9744;Ca<sub>2</sub>(Mg<sub>4</sub>Fe<sup>3+</sup>)(Si<sub>7</sub>Al)O<sub>22</sub>F<sub>2</sub>

Rzadki amfibol z grupy hornblendy, wyróżniający się jednoczesną obecnością magnezu, żelaza trójwartościowego i fluoru w swojej strukturze.

## Charakterystyka Magnesio-ferri-fluoro-hornblenda to złożony krzemian łańcuchowy należący do supergrupy amfiboli. Jest to minerał niezwykle rzadki, spotykany w postaci niewielkich, słabo wykształconych kryształów lub ziaren w obrębie skały macierzystej. Zazwyczaj występuje w formie wrosłych, pryzmatycznych kryształów o wydłużonym pokroju, rzadko przekraczających kilka milimetrów długości. Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, jest to minerał o znaczeniu głównie naukowym i kolekcjonerskim. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem i jest zazwyczaj nieprzezroczysty lub co najwyżej przeświecający na cienkich krawędziach. Jego twardość w skali Mohsa wynosi około 6, co jest typowe dla amfiboli. Gęstość jest szacowana na około 3,23 g/cm³. ## Barwy i odmiany Magnesio-ferri-fluoro-hornblenda obserwowana jest w barwach od ciemnozielonej do niemal czarnej. Nie wyróżniono żadnych jej odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, zatwierdzona przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2013 roku, odzwierciedla jego skład chemiczny. Człon "Magnesio" wskazuje na dominację magnezu, "ferri" na obecność żelaza na trzecim stopniu utlenienia (Fe³⁺), "fluoro" na dominację fluoru nad grupami hydroksylowymi, a "hornblende" na przynależność do grupy hornblendy. Minerał został po raz pierwszy opisany na podstawie materiału z kompleksu alkalicznego Norra Kärr w Szwecji.

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Vitreous
Rysa
Gray
Gęstość
3.23
Łupliwość
Good on {110}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent to opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja tego minerału jest niezwykle trudna i niemożliwa do przeprowadzenia bez zaawansowanych technik analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). W warunkach polowych lub w kolekcji jest nierozróżnialny od innych ciemnych amfiboli, takich jak zwykła hornblenda, arfvedsonit czy egiryn. ## Odróżnianie od podobnych Odróżnienie od innych czarnych lub ciemnozielonych amfiboli (np. fluoro-edenitu, magnesiohastingsytu) wymaga potwierdzenia dominacji magnezu, żelaza trójwartościowego i fluoru w określonych pozycjach strukturalnych, co jest możliwe tylko w laboratorium. ## Formy kryształów Minerał tworzy słupkowe lub pryzmatyczne kryształy, często o przekroju sześciobocznym, typowym dla amfiboli. Zazwyczaj występują jako wrośnięte ziarna lub niewielkie, niedoskonale wykształcone kryształy w skale.

Środowisko występowania

## Geneza Magnesio-ferri-fluoro-hornblenda jest minerałem skał magmowych o charakterze alkalicznym, bogatych w fluor. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji magmy w warunkach podwyższonej aktywności tego pierwiastka. Stanowisko typowe (Norra Kärr) to nefeliniczny syenit. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym w Szwecji współwystępuje z egirynem, eudialitem, mikroklinem, nefelinem, rozenbuschitem i tytanitem. Występowanie z innymi minerałami bogatymi w fluor i pierwiastki ziem rzadkich jest charakterystyczne dla tego środowiska. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i szczegółowo opisaną lokalizacją tego minerału na świecie jest kompleks alkaliczny Norra Kärr, położony na południe od jeziora Wetter w prowincji Smalandia w Szwecji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Z uwagi na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz jest cenny dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów i instytucji naukowych. Najwyżej cenione byłyby okazy z możliwie dobrze wykształconymi, widocznymi gołym okiem kryształami, wyraźnie osadzonymi na kontrastującej matrycy skalnej. Czystość czy barwa mają drugorzędne znaczenie wobec samego faktu potwierdzenia obecności minerału. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest historyczna lokalizacja typowa w Norra Kärr w Szwecji. Pozyskanie nowego materiału jest praktycznie niemożliwe.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie mechanicznie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na rzadkość i potencjalną niestabilność, odradza się stosowanie wody, a zwłaszcza środków chemicznych. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą reagować ze złożonym składem minerału. Nie należy podgrzewać okazów ani poddawać ich ultradźwiękom. Długotrwała ekspozycja na silne światło słoneczne nie jest wskazana. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach klaserowych, aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami wilgotności. Jako minerał kruchy, powinien być oddzielony od twardszych okazów.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej