Machatschkiite
Wzór chemiczny: Ca<sub>6</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)(As<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>OH)<sub>3</sub>PO<sub>4</sub>·15H<sub>2</sub>O
Machatschkiit to bardzo rzadki, uwodniony arsenian-fosforan wapnia, tworzący bezbarwne lub białe, tabliczkowe kryształy o perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Perłowy, Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.9
- Łupliwość
- Doskonała na {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Machatschkiit jest rozpoznawany na podstawie swojego wyglądu - małych, bezbarwnych lub białych, tabliczkowych kryształów o perłowym połysku, często tworzących rozetkowe agregaty. Kluczowe cechy to niska twardość, doskonała łupliwość i występowanie w paragenezie z innymi rzadkimi arsenianami. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi minerałami wtórnymi o perłowym połysku, takimi jak gips czy niektóre miki. Odróżnia go od nich pokrój kryształów (cienkie tabliczki w rozetkach), środowisko występowania (strefy utleniania złóż kruszcowych bogatych w arsen) oraz współwystępowanie z innymi arsenianami, np. farmakolitem. ## Formy kryształów Kryształy są cienkie, tabliczkowe lub listewkowe, o sześciobocznym zarysie. Zwykle występują w postaci niewielkich, promienistych lub rozetkowych skupień i agregatów, a także jako cienkie powłoki i naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Machatschkiit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) hydrotermalnych złóż kruszców bogatych w arsen, zwłaszcza w żyłach zawierających smaltyn-chloantyt i inne arsenki niklu i kobaltu. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z farmakolitem, pikrofarmakolitem, sainfelditem, gipsem, erytrynem i annabergitem. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki. Poza lokalizacją typową - kopalnią Anton w dolinie Heubach w Schwarzwaldzie (Niemcy) - jego występowanie potwierdzono jedynie w kilku miejscach na świecie, m.in. w Jáchymovie (Czechy) oraz w kopalni Sterling Hill w Ogdensburgu, New Jersey (USA).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy to te z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, rozetkowe agregaty na kontrastującej matrycy skalnej. Ważna jest również wielkość kryształów - okazy z kryształami przekraczającymi kilka milimetrów są wyjątkowo rzadkie i poszukiwane. Czystość (brak uszkodzeń) i dobra asocjacja z innymi rzadkimi minerałami, np. sainfelditem, znacząco podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Najlepsze i najbardziej znane okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Schwarzwaldzie w Niemczech. Są one uważane za klasyczne i stanowią wzorzec dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego niską twardość i doskonałą łupliwość, należy unikać mycia w wodzie, a zwłaszcza czyszczenia mechanicznego i ultradźwiękowego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami, które mogą uszkodzić delikatne kryształy. Minerał jest wrażliwy na ciepło i może ulec dehydratacji (utracie wody z sieci krystalicznej), co prowadzi do jego zniszczenia. Należy chronić go przed wysoką temperaturą i bezpośrednim światłem słonecznym. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach lub klaserach, aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i zmianami wilgotności. Nie należy przechowywać go razem z twardszymi minerałami.