Luinaite-(OH)

Wzór chemiczny: (Na,&#₉₇₂₃;)(Fe²⁺,Mg)₃Al₆(BO₃)₃Si₆O₁₈(OH)₄

Luinait-(OH) to bardzo rzadki, ciemnozielony do czarnego minerał z grupy turmalinów, odkryty w kopalni Mount Cleveland w Tasmanii.

## Charakterystyka Luinait-(OH) jest minerałem należącym do nadgrupy turmalinów, a konkretnie do grupy alkaliowej. Tworzy bardzo małe, pryzmatyczne kryształy, zazwyczaj nieprzekraczające 0.5 mm długości, które często występują w promienistych lub włóknistych agregatach. Jego barwa waha się od ciemnozielonej do czarnej, co jest typowe dla turmalinów bogatych w żelazo. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem. Jest nieprzezroczysty. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, dokładne określenie twardości i gęstości jest trudne, jednak jako członek grupy turmalinów, jego twardość można szacować na około 7 w skali Mohsa. ## Barwy i odmiany Obserwowane barwy luinaitu-(OH) to ciemnozielona i czarna. Nie wyróżniono żadnych nazwanych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do miejsca jego odkrycia - kopalni Mount Cleveland w pobliżu miejscowości Luina w Tasmanii (Australia). Człon "-(OH)" w nazwie wskazuje na dominację grupy hydroksylowej na określonej pozycji w jego strukturze krystalicznej, zgodnie z zasadami nazewnictwa grupy turmalinów. Został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2017 roku. ## Zastosowania Luinait-(OH) nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako bardzo rzadki członek rozbudowanej grupy turmalinów.

Właściwości

Połysk: Szklisty
Przezroczystość: Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja luinaitu-(OH) jest niezwykle trudna i niemożliwa do przeprowadzenia bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia i analiza chemiczna (EDS/WDS). Wstępne rozpoznanie w oparciu o wygląd (ciemne, pryzmatyczne kryształy turmalinu) i asocjacje mineralne w lokalizacji typowej jest możliwe, ale wymaga potwierdzenia laboratoryjnego. ## Odróżnianie od podobnych Wizualnie jest nieodróżnialny od innych czarnych lub ciemnozielonych turmalinów, takich jak schörl, dravit czy foitit. Jedynym sposobem na pewne odróżnienie jest precyzyjna analiza składu chemicznego, która wykaże specyficzną dla luinaitu-(OH) kombinację sodu, żelaza i aluminium oraz dominację grupy (OH) w odpowiednim miejscu struktury. ## Formy kryształów Tworzy drobne, słupkowe lub pryzmatyczne kryształy, często zakończone piramidami trygonalnymi. Zazwyczaj występują one w postaci promienistych lub splątanych agregatów włóknistych.

Środowisko występowania

## Geneza Luinait-(OH) powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych. W lokalizacji typowej (kopalnia Mount Cleveland) został znaleziony w żyłach kwarcowo-turmalinowych przecinających złoża siarczków (głównie pirytu i pirotynu) w obrębie skał węglanowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z kwarcem, pirytem, pirotynem, fluorytem, kasyterytem, chalkopirytem oraz innymi turmalinami. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania luinaitu-(OH) na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia Mount Cleveland, Luina, dystrykt Heazlewood, Tasmania, Australia.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o jakości okazu decyduje przede wszystkim bogactwo i wykształcenie kryształów w polu widzenia mikroskopu, a także ich powiązanie z innymi minerałami (asocjacja). Najbardziej pożądane są okazy z wyraźnie uformowanymi, promienistymi agregatami na kontrastującym tle, np. na kwarcu. Kluczowa jest również pewność identyfikacji, poparta analizą. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Mount Cleveland w Tasmanii. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie rzadki na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną rzadkość i mały rozmiar kryształów, należy unikać jakiegokolwiek czyszczenia mechanicznego (szczoteczki) lub chemicznego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami i detergentami. Nie należy poddawać okazów czyszczeniu ultradźwiękowemu. Chronić przed wysoką temperaturą i gwałtownymi jej zmianami. ## Przechowywanie Okazy luinaitu-(OH) są zazwyczaj mikroskopijne i kruche. Najlepiej przechowywać je w oryginalnym, zamykanym pudełku typu "micromount", chroniąc przed kurzem, wstrząsami i bezpośrednim światłem słonecznym. Stabilna temperatura i niska wilgotność są zalecane.