Löweite
Wzór chemiczny: Na₁₂Mg₇(S⁶⁺O₄)₁₃(H₂O)₁₅
Löweit to rzadki, rozpuszczalny w wodzie siarczan sodu i magnezu, tworzący bezbarwne lub żółtawe, szkliście błyszczące kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5-3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.374
- Przełam
- Muszlowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną löweitu jest jego rozpuszczalność w wodzie. Wyróżnia się także charakterystycznymi, dipiramidalnymi kryształami o szklistym połysku, niską twardością oraz występowaniem w paragenezie z innymi solami (ewaporatami). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi lub żółtawymi minerałami solnymi, takimi jak halit, sylwin czy blödit. Od halitu i sylwinu odróżnia go trygonalna forma kryształów (halit i sylwin krystalizują w układzie regularnym, tworząc sześciany). Od blöditu, z którym często współwystępuje, odróżnia go forma krystalograficzna i nieco inne właściwości fizyczne. Test rozpuszczalności w wodzie jest pomocny, ale nie unikalny dla tego minerału. ## Formy kryształów Kryształy löweitu mają najczęściej postać ostrosłupów (dipiramid) trygonalnych, często spłaszczonych, przypominających romboedry. Występuje również w formie skupień ziarnistych i zbitych mas osadzonych w soli kamiennej.
Środowisko występowania
## Geneza Löweit jest minerałem pochodzenia ewaporatowego. Powstaje w wyniku wytrącania się z wód słonych jezior lub mórz w klimacie suchym i gorącym. Krystalizuje w późnym etapie ewaporacji, gdy roztwór osiąga wysokie stężenie siarczanów magnezu i sodu. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami solnymi, takimi jak halit, anhydryt, polihalit, blödit, wanathoffit, kainit, sylwin oraz gips. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska löweitu związane są ze złożami soli potasowo-magnezowych. Do klasycznych lokalizacji należą złoża w Austrii (Bad Ischl - lokalizacja typowa, Hallstatt), Niemczech (m.in. w kopalniach soli w Dolnej Saksonii i Saksonii-Anhalt), a także w USA (Nowy Meksyk, Teksas) i Kazachstanie.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są duże, dobrze wykształcone, przezroczyste i wolnostojące kryształy löweitu. Atrakcyjności dodaje intensywna, pomarańczowa lub czerwonawa barwa, spowodowana inkluzjami hematytu. Okazy na matrycy z halitu lub innych minerałów solnych są również wysoko cenione. ## Popularne stanowiska Klasyczne, historyczne okazy pochodzą z austriackich złóż soli w okolicach Salzburga (Bad Ischl, Hall). Współcześnie na rynku kolekcjonerskim pojawiają się także okazy z niemieckich kopalni soli.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów löweitu nie wolno czyścić wodą ani żadnymi płynami, ponieważ minerał jest w nich rozpuszczalny. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, która może spowodować rozpuszczenie i zniszczenie okazu. Minerał należy chronić przed chemikaliami i nagłymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Löweit wymaga przechowywania w suchych warunkach. Najlepiej umieścić go w szczelnym, zamykanym pudełku klaserowym (tzw. "membrane box") lub w gablocie z pochłaniaczem wilgoci (np. żelem krzemionkowym).