Lombardoite

Wzór chemiczny: Ba₂Mn³⁺(As⁵⁺O₄)₂(OH)

Lombardoit to bardzo rzadki arsenian baru i manganu, wyróżniający się ciemnoczerwonobrązową barwą i wysokim połyskiem.

## Charakterystyka Lombardoit jest arsenianem należącym do nadgrupy brackebuschitu. Tworzy bardzo małe, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy, zwykle nieprzekraczające kilkudziesięciu mikrometrów. Najczęściej występuje w formie promienistych lub sferulitycznych agregatów. Jego charakterystyczną cechą jest intensywna, ciemnoczerwonobrązowa barwa. ## Właściwości fizyczne Kryształy lombardoitu wykazują twardość w przedziale 6-6.5 w skali Mohsa. Minerał jest stosunkowo gęsty, a jego gęstość obliczona na podstawie danych krystalograficznych wynosi 5.124 g/cm³. Jest przezroczysty i ma wysoki, diamentowy połysk. ## Barwy i odmiany Lombardoit występuje w jednolitym, ciemnoczerwonobrązowym kolorze. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2009 roku. Jego nazwa honoruje włoskiego badacza i kolekcjonera minerałów, Giorgio Lombardo (ur. 1940), za jego wkład w mineralogię Piemontu. Został odkryty w kopalni Valletta we Włoszech. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, lombardoit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy mikrominerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 6-6.5
Połysk: Diamentowy
Rysa: Żółto-pomarańczowa
Gęstość: 5.124
Łupliwość: Brak
Przełam: Nierówny
Przezroczystość: Przezroczysty
Układ krystaliczny: Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Lombardoit można rozpoznać po jego charakterystycznej ciemnoczerwonobrązowej barwie, wysokim połysku, specyficznej formie promienistych agregatów oraz występowaniu w asocjacji z innymi minerałami manganu. Żółto-pomarańczowa rysa jest również cechą diagnostyczną. Ostateczna identyfikacja wymaga jednak zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi rzadkimi arsenianami manganu o podobnej barwie, takimi jak gamgaryt czy wallkilldellit. Odróżnienie od nich jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą analizy rentgenowskiej (XRD) lub chemicznej, ponieważ cechy wizualne są bardzo zbliżone. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, pryzmatyczne lub tabliczkowe kryształy, które łączą się w promieniste lub sferulityczne agregaty. Pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy są ekstremalnie rzadkie.

Środowisko występowania

## Geneza Lombardoit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w niskotemperaturowych warunkach w żyłach przecinających skały bogate w mangan i bar. Jego obecność jest związana z metamorfizmem ofiolitów. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym (Valletta Mine) współwystępuje z takimi minerałami jak braunit, kwarc, hematyt, gamgaryt, saneroit, piemontyt i baryt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania lombardoitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Valletta, w dolinie Valletta, w prowincji Cuneo, w Piemoncie we Włoszech.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako mikrominerał, lombardoit jest ceniony przede wszystkim za bogactwo i estetykę agregatów na matrycy skalnej. Najwyżej oceniane są okazy z wyraźnymi, promienistymi skupieniami o intensywnej barwie, kontrastujące z jasną skałą macierzystą. Wielkość agregatów, mimo że wciąż mikroskopijna, również wpływa na wartość. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów lombardoitu jest kopalnia Valletta we Włoszech. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie rzadki i poszukiwany przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów i ich delikatność, odradza się jakąkolwiek formę czyszczenia mechanicznego lub chemicznego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, zwłaszcza kwasami, które mogą uszkodzić minerał. Kryształy są kruche i wrażliwe na ultradźwięki oraz wstrząsy. Nie należy narażać okazów na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy lombardoitu, jako mikrominerały, powinny być przechowywane w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.