Lolingit
Wzór chemiczny: Fe<sup>3+</sup>(As<sub>2</sub>)<sup>3-</sup>
Lollingit to minerał z grupy arsenków, będący arsenkiem żelaza, często tworzący kryształy o metalicznym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5-5.5
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 7.0-7.5
- Łupliwość
- Doskonała wg {001}
- Przełam
- Nierówny do muszlowego
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Lollingit można rozpoznać po srebrzystobiałej do stalowoszarej barwie, metalicznym połysku i stosunkowo dużej gęstości. Charakterystyczna jest również doskonała łupliwość, która jest widoczna na świeżych przełamach. Rysa jest czarna. ## Odróżnianie od podobnych Lollingit bywa mylony z innymi arsenkami, takimi jak arsenopiryt (FeAsS) czy saffloryt ((Co,Fe)As₂). Od arsenopirytu odróżnia go brak siarki w składzie chemicznym oraz doskonała łupliwość, podczas gdy arsenopiryt ma łupliwość dobrą. Od safflorytu różni się dominującym żelazem w składzie, podczas gdy saffloryt jest arsenkiem kobaltu. ## Formy kryształów Lollingit tworzy kryształy o pokroju słupkowym, izometrycznym lub tabliczkowym. Często występuje w postaci zbitych, ziarnistych lub promienistych agregatów. Może tworzyć również dendrytyczne lub nerkowate skupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Lollingit jest minerałem hydrotermalnym, powstającym w średnich i wysokich temperaturach w żyłach kruszcowych. Występuje w złożach arsenowych, kobaltowych, niklowych i srebrnych, często związanych z magmowymi skałami maficznymi i ultramaficznymi. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi arsenkami i sulfosolami, takimi jak arsenopiryt, saffloryt, rammelsbergit, nikielin, kobaltyn, bizmutyn, a także z pirytem, chalkopirytem, kwarcem i kalcytem. ## Lokalizacje Znaczące stanowiska lollingitu znajdują się w Lölling w Austrii (miejsce typowe), w rejonie Schneeberg i Freiberg w Niemczech, w Bou Azzer w Maroku, w Cobalt w Ontario w Kanadzie, a także w niektórych złożach w Szwecji i Czechach.
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy lollingitu to dobrze wykształcone kryształy, zwłaszcza te o wyraźnym pokroju słupkowym lub izometrycznym, z zachowanym metalicznym połyskiem. Wielkość kryształów, ich czystość oraz brak uszkodzeń mechanicznych również wpływają na wartość kolekcjonerską. Okazy z interesującymi asocjacjami mineralnymi są szczególnie poszukiwane. ## Popularne stanowiska Cenione okazy lollingitu pochodzą z miejsc typowych, takich jak Lölling w Austrii. Inne ważne lokalizacje to Schneeberg w Niemczech, znany z dobrze wykształconych kryształów, oraz Bou Azzer w Maroku, gdzie lollingit występuje w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami kobaltu i niklu.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Lollingit jest minerałem stosunkowo twardym, ale jego powierzchnia może ulegać utlenianiu. Do czyszczenia najlepiej używać miękkiej, suchej ściereczki lub pędzelka, aby usunąć kurz. W razie potrzeby można delikatnie przetrzeć wilgotną szmatką, a następnie natychmiast osuszyć. ## Czego unikać Należy unikać stosowania agresywnych środków chemicznych, kwasów i zasad, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału lub spowodować jego korozję. Długotrwała ekspozycja na wilgoć może przyspieszyć proces utleniania. Unikać należy również gwałtownych zmian temperatury. ## Przechowywanie Lollingit powinien być przechowywany w suchym miejscu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Idealne jest zamknięte pudełko lub gablota, która chroni przed kurzem i zmianami wilgotności. Warto rozważyć przechowywanie w pojemnikach z pochłaniaczem wilgoci, zwłaszcza w wilgotnym klimacie.