Lindgrenite
Wzór chemiczny: Cu²⁺₃(Mo⁶⁺O₄)₂(OH)₂
Lindgrenit to rzadki, wtórny minerał miedzi i molibdenu, tworzący charakterystyczne, tabliczkowe kryształy o intensywnie zielonej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5
- Barwa
- Green, yellowish green; pale green to yellow-green in transmitted light
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Pale green
- Gęstość
- 4.2
- Łupliwość
- On {010}, perfect; on {101} and {100}, very poor.
- Przełam
- Micaceous
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Lindgrenit można rozpoznać po jego charakterystycznej, intensywnie zielonej barwie, tabliczkowym pokroju kryształów oraz występowaniu w asocjacji z innymi wtórnymi minerałami miedzi i molibdenu. Jego szklisty połysk i jasnozielona rysa są również pomocnymi cechami diagnostycznymi. ## Odróżnianie od podobnych Lindgrenit bywa mylony z innymi zielonymi minerałami wtórnymi. Od brochantytu odróżnia go jaśniejsza rysa i inny pokrój kryształów (brochantyt tworzy igiełkowe). Od malachitu różni się brakiem reakcji z kwasem solnym (malachit gwałtownie burzy) oraz pokrojem. Wulfenit, z którym czasem współwystępuje, ma zazwyczaj inną barwę (żółtą, pomarańczową) i wyższą gęstość. ## Formy kryształów Kryształy lindgrenitu są zazwyczaj cienkie, tabliczkowe, o heksagonalnym zarysie, chociaż krystalizują w układzie jednoskośnym. Często tworzą wachlarzowate, rozetowe lub sferulityczne agregaty. Występują także w postaci cienkich naskorupień na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Lindgrenit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców miedzi i molibdenu. Tworzy się w wyniku działania wód powierzchniowych na pierwotne siarczki, takie jak chalkopiryt i molibdenit. Jest typowym minerałem dla suchych, pustynnych klimatów. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami strefy utleniania, takimi jak molibdenit, powellit, wulfenit, brochantyt, antlerit, tenoryt, kwarc, a także z tlenkami żelaza (limonitem). ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania (località tipo) jest kopalnia Chuquicamata w regionie Antofagasta w Chile, skąd pochodzą najlepsze na świecie okazy. Inne znane lokalizacje to kopalnie w Arizonie i Nevadzie (USA), a także w Meksyku.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z kopalni Chuquicamata w Chile. Idealny okaz powinien składać się z ostrych, dobrze wykształconych, przezroczystych kryształów o intensywnej, szmaragdowozielonej barwie, tworzących estetyczne rozety lub wachlarze na niewielkiej matrycy skalnej. Kontrast z białą lub jasną skałą macierzystą (np. z kwarcem) znacznie podnosi atrakcyjność wizualną. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy pochodzą z kopalni Chuquicamata w Chile. Są one uważane za światowy standard dla tego minerału. Okazy z innych lokalizacji, np. z kopalni Inspiration w Arizonie (USA), są również spotykane w kolekcjach, ale rzadko dorównują jakością chilijskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy lindgrenitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie konieczności można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Zawsze należy dokładnie wysuszyć okaz po czyszczeniu. ## Czego unikać Lindgrenit jest wrażliwy na działanie kwasów, które mogą go uszkodzić lub całkowicie rozpuścić. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, środków chemicznych oraz nagłych zmian temperatury. Minerał jest kruchy, więc trzeba chronić go przed uderzeniami i upadkami. ## Przechowywanie Okazy lindgrenitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby zapobiec zarysowaniom i uszkodzeniom mechanicznym. Należy chronić je przed kurzem i wilgocią. Ze względu na jego atrakcyjny wygląd, często jest eksponowany w gablotach.