Leybovite-K
Wzór chemiczny: KCu<sup>2+</sup>Na(MgFe<sup>3+</sup>)(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>
Leybovite-K to ekstremalnie rzadki arsenian z grupy alluaudytu, odkryty w produktach fumaroli wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce.
Właściwości
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Zielona
- Gęstość
- 4.23
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Monokliniczny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja Leybovite-K jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna w mikrosondzie elektronowej (EDS/WDS). Wizualne rozpoznanie w terenie lub w kolekcji jest niemożliwe ze względu na mikroskopijny rozmiar i podobieństwo do innych wtórnych minerałów miedzi i arsenu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi zielonymi arsenianami występującymi w tym samym środowisku, takimi jak eryochalcyt, johillerit czy inne minerały z grupy alluaudytu. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznej aparatury badawczej. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, o pokroju tabliczkowym, i tworzą porowate agregaty lub cienkie naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Leybovite-K powstaje jako produkt sublimacji w środowisku aktywnych fumaroli wulkanicznych, krystalizując bezpośrednio z gazów wulkanicznych w temperaturze około 450-500°C. Jest minerałem wtórnym, tworzącym się na scoria bazaltowej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi arsenianami i siarczanami powstającymi w podobnych warunkach, takimi jak johillerit, eriocalcyt, hematyt, tenorýt, aftitalit, langbeinit, arcanit, sylwin i halit. ## Lokalizacje Jedynym znanym miejscem występowania na świecie (lokalizacja typowa) jest fumarola Jadowitaja na Drugim Stożku Północnego Przełomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Ze względu na ekstremalną rzadkość i mikroskopijny rozmiar, każdy potwierdzony analitycznie okaz jest cenny naukowo. Dla kolekcjonerów mikrominerałów najbardziej pożądane są okazy z możliwie największymi (choć wciąż mikroskopijnymi) i dobrze wykształconymi kryształami, tworzące bogate skupienia na niewielkim fragmencie skały macierzystej.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy tego minerału są ekstremalnie delikatne i małe. Nie zaleca się czyszczenia mechanicznego ani chemicznego. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, ultradźwiękami oraz wszelkimi wibracjami i uderzeniami. Nagłe zmiany temperatury mogą być szkodliwe. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach na mikrominerały (micromount), chroniąc je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja jest możliwa tylko pod mikroskopem.