Leucophoenicite
Wzór chemiczny: Mn²⁺₇(SiO₄)₃(OH)₂
Leukofenicyt to rzadki krzemian manganu, wyróżniający się charakterystyczną, fioletowoczerwoną barwą i występowaniem w złożach Franklin w USA.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5.5-6
- Połysk
- Szklisty do żywicznego
- Rysa
- Bardzo bladoróżowa do białej
- Gęstość
- 3.848
- Łupliwość
- {001}, niewyraźna
- Przełam
- Nieregularny/Nierówny
- Przezroczystość
- Prześwitujący
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Leukofenicyt można rozpoznać po jego charakterystycznej fioletowoczerwonej lub różowej barwie, szklistym do żywicznego połysku oraz formie występowania - najczęściej w postaci skupień włóknistych lub ziarnistych. Twardość (5,5-6) i stosunkowo wysoka gęstość są również pomocnymi cechami diagnostycznymi. Rysa ma barwę od bardzo jasnoróżowej do białej. ## Odróżnianie od podobnych Leukofenicyt bywa mylony z innymi różowymi i czerwonymi minerałami ze złoża Franklin, takimi jak rodochrozyt, rodonit czy willemit. Od rodochrozytu odróżnia go brak reakcji z kwasem solnym i większa twardość. Rodonit jest zazwyczaj twardszy i często ma czarne żyłki tlenków manganu. Willemit, choć bywa różowy, charakteryzuje się silną fluorescencją w świetle UV, której leukofenicyt nie wykazuje. ## Formy kryształów Kryształy leukofenicytu są rzadkie. Jeśli występują, przyjmują formę wydłużonych, listewkowych słupków o przekroju prostokątnym. Najczęściej spotyka się go w postaci agregatów włóknistych, promienistych, ziarnistych lub masywnych wypełnień.
Środowisko występowania
## Geneza Leukofenicyt jest produktem metamorfizmu kontaktowego w prekambryjskich, stratoidalnych złożach rud cynku, żelaza i manganu. Powstaje w wyniku przeobrażenia wcześniejszych minerałów manganu w specyficznych warunkach ciśnienia i temperatury, w obecności roztworów hydrotermalnych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z bogatą gamą innych minerałów typowych dla złoża Franklin. Do najczęstszych asocjacji należą: franklinit, willemit, cynkit, kalcyt, andradyt, baryt, a także rzadsze minerały manganu jak tefroit, sonolit czy jerrygibbsyt. ## Lokalizacje Leukofenicyt jest minerałem bardzo rzadkim, a jego występowanie jest praktycznie ograniczone do jednego miejsca na świecie. Najważniejszym i klasycznym stanowiskiem, będącym jednocześnie lokalizacją typową, jest złoże rud w Franklin oraz pobliskim Sterling Hill w hrabstwie Sussex, w stanie New Jersey, USA.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnej, fioletowoczerwonej barwie. Wysoko oceniane są również bogate agregaty promieniste lub włókniste o żywym kolorze. Kontrastujące połączenia z innymi minerałami z Franklin, takimi jak biały kalcyt, zielony willemit czy czarny franklinit, znacznie podnoszą atrakcyjność i wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wartościowych okazów kolekcjonerskich leukofenicytu jest historyczny dystrykt górniczy Franklin w New Jersey, USA. Okazy pochodzące z klasycznych znalezisk w kopalniach Franklin i Sterling Hill są najbardziej poszukiwane.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy leukofenicytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Po czyszczeniu na mokro okaz należy dokładnie osuszyć. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami i silnymi środkami chemicznymi, które mogą uszkodzić minerał. Leukofenicyt jest stosunkowo twardy, ale kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami i upadkami. Nie należy go podgrzewać ani narażać na nagłe zmiany temperatury. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy leukofenicytu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby uniknąć zarysowań przez twardsze minerały. Należy chronić je przed kurzem i wilgocią.