Lenoblite

Wzór chemiczny: V⁴⁺₂O₄·₂H₂O

Lenoblit to rzadki, uwodniony tlenek wanadu, tworzący charakterystyczne, ciemnozielone do czarnych skupienia i naloty.

## Charakterystyka Lenoblit jest uwodnionym tlenkiem wanadu, występującym zazwyczaj w formie ziemistych lub zbitych mas, a także jako naskorupienia i naloty. Rzadko tworzy mikroskopijne, listewkowate kryształy. Jego wygląd jest niepozorny, a okazy mają najczęściej postać cienkich warstw na skale macierzystej. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości około 3 w skali Mohsa. Ma szklisty lub matowy połysk. Jest nieprzezroczysty. Jego gęstość jest większa od przeciętnej i wynosi około 3,43 g/cm³. ## Barwy i odmiany Lenoblit występuje w odcieniach od ciemnej, szpinakowej zieleni do barwy niemal czarnej. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia w kopalni Mounana w Gabonie, gdzie "le noble" (fr. szlachetny) było określeniem na bogatą rudę uranowo-wanadową. Został opisany po raz pierwszy w 1968 roku przez francuskich mineralogów: Fabiena Cesbrona i Jeana-François Laurenta. ## Zastosowania Lenoblit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach wanadu.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3
Połysk: Vitreous
Rysa: Greenish gray
Gęstość: 0
Łupliwość: Perfect on {001}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Lenoblit jest trudny do jednoznacznej identyfikacji wizualnej. Rozpoznaje się go na podstawie ciemnozielonej do czarnej barwy, występowania w formie nalotów i naskorupień oraz współwystępowania z innymi minerałami wanadu w strefach utlenienia złóż uranowo-wanadowych. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi minerałami wanadu o ciemnej barwie, takimi jak doloresyt, z którym często współwystępuje. Ostateczne odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są niezwykle rzadkie i mają postać mikroskopijnych, listewkowatych form. Zazwyczaj tworzy skupienia ziemiste, zbite, promieniste agregaty lub cienkie naskorupienia.

Środowisko występowania

## Geneza Lenoblit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utlenienia hydrotermalnych złóż uranowo-wanadowych. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów wanadu, takich jak patronit czy montroseit, w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami wanadu i uranu. Typowe minerały towarzyszące to doloresyt, montroseit, francevillit, a także minerały miedzi jak malachit. Często występuje w asocjacji z substancjami bitumicznymi. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko, skąd pochodzą najlepsze okazy, to kopalnia Mounana w prowincji Haut-Ogooué w Gabonie. Minerał ten został również potwierdzony w kilku lokalizacjach w USA, głównie w stanach Utah, Kolorado i Arizona, gdzie występuje w złożach uranowo-wanadowych na Wyżynie Kolorado.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska lenoblitu zależy przede wszystkim od bogactwa i widoczności naskorupień na skale macierzystej. Okazy z wyraźnymi, ciemnozielonymi skupieniami, kontrastującymi z podłożem, są najbardziej pożądane. Ze względu na rzadkość występowania dobrze wykształconych kryształów, nawet mikroskopijne ich skupienia znacznie podnoszą wartość okazu. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej - kopalni Mounana w Gabonie. Materiał z tej kopalni jest uważany za klasyczny i stanowi punkt odniesienia dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy lenoblitu są bardzo wrażliwe i należy obchodzić się z nimi ostrożnie. Czyszczenie powinno być ograniczone do absolutnego minimum. W razie konieczności można użyć miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać wody i jakichkolwiek środków chemicznych. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na wilgoć i może ulegać przemianom w kontakcie z wodą. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich kwasów, detergentów oraz nagłych zmian temperatury. Nie należy go wystawiać na długotrwałe działanie światła słonecznego. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchych warunkach, najlepiej w szczelnym pojemniku z pochłaniaczem wilgoci (np. żelem krzemionkowym). Powinny być chronione przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.