Lemmleinite-K

Wzór chemiczny: Na<sub>4</sub>K<sub>8</sub>Ti<sup>4+</sup><sub>8</sub>(Si<sub>4</sub>O<sub>12</sub>)<sub>4</sub>(O,OH)<sub>8</sub>·8H<sub>2</sub>O

Lemmleinit-K to rzadki minerał z grupy zorsytu, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku, znajdowany w pegmatytach alkalicznych.

## Charakterystyka Lemmleinit-K jest złożonym krzemianem tytanu, sodu i potasu, należącym do grupy zorsytu. Występuje w postaci bardzo małych, cienkich, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, które rzadko przekraczają 1 mm długości. Kryształy często tworzą promieniste lub chaotyczne agregaty i skupienia. Ze względu na niewielkie rozmiary, jego cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez powiększenia. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się twardością około 5 w skali Mohsa. Ma szklisty połysk i jest kruchy. Gęstość obliczona wynosi około 2,85 g/cm³. ## Barwy i odmiany Lemmleinit-K jest bezbarwny do białego, czasami z bladożółtym lub jasnobrązowym odcieniem. Nie posiada zdefiniowanych odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - jest to potasowy (K) analog lemmleinitu-Ba. Został zatwierdzony jako nowy minerał przez IMA w 2000 roku. Opisany został na podstawie materiału z Chibinskiego Masywu na Półwyspie Kolskim w Rosji. ## Zastosowania Lemmleinit-K nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach (tzw. mikromontach) oraz naukowców.

Właściwości

Twardość Mohsa
5
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
2.85
Łupliwość
Perfect on {010}, good on {100}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja lemmleinitu-K jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna (EDS/WDS). Wizualne rozpoznanie w terenie lub nawet w kolekcji jest niemożliwe ze względu na niewielkie rozmiary i podobieństwo do wielu innych rzadkich krzemianów. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy zorsytu (np. lemmleinitem-Ba, zorsytem), a także z wieloma innymi białymi lub bezbarwnymi minerałami występującymi w pegmatytach alkalicznych (np. elpidytem, lorenzenitem). Odróżnienie wymaga specjalistycznej analizy składu chemicznego. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, często zgrupowane w promieniste agregaty, rozetki lub nieregularne skupienia na powierzchni innych minerałów.

Środowisko występowania

## Geneza Lemmleinit-K jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji silnie zróżnicowanych pegmatytów alkalicznych, bogatych w sód, potas i tytan. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z mikroklinem, nefelinem, egirynem, lorenzenitem, eudialitem, lamprofillitem, lomonosowitem, sfalerytem oraz natrolitem. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska tego minerału znajdują się w Rosji, w obrębie masywów alkalicznych na Półwyspie Kolskim (Chibiński Masyw i Łowozierski Masyw). Poza Rosją odnotowano jego wystąpienia w Kanadzie (Mont Saint-Hilaire, Quebec).

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazu zależy od bogactwa i wykształcenia kryształów, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Najbardziej cenione są okazy z dobrze zdefiniowanymi, promienistymi agregatami na kontrastującym tle (np. na ciemnym egirynie). Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane i cenione okazy pochodzą z Chibińskiego Masywu i Łowozierskiego Masywu na Półwyspie Kolskim w Rosji. Okazy z Mont Saint-Hilaire w Kanadzie są również poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach tej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną delikatność i mały rozmiar kryształów, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego, w tym z wodą czy szczoteczkami. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, ultradźwiękami oraz gwałtownych zmian temperatury. Kryształy są bardzo kruche i łatwo ulegają uszkodzeniu mechanicznemu. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w specjalistycznych pudełkach do mikromontów, aby chronić je przed kurzem, wibracjami i uszkodzeniami. Nie należy wystawiać ich na bezpośrednie działanie światła słonecznego, chociaż nie jest znana jego wrażliwość na światło.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej