Leightonite

Wzór chemiczny: K₂Ca₂Cu²⁺(S⁶⁺O₄)₄(H₂O)₂

Leightonit to rzadki, niebieski siarczan potasu, wapnia i miedzi, tworzący skupienia włóknistych lub igiełkowych kryształów.

## Charakterystyka Leightonit jest uwodnionym siarczanem potasu, wapnia i miedzi. Występuje najczęściej w postaci skupień drobnych, igiełkowych lub włóknistych kryształów, które mogą tworzyć skorupy i naloty. Rzadziej spotykany jest w formie niewielkich, tabliczkowych kryształów o pokroju listwowym. Jego charakterystyczną cechą jest intensywnie niebieska barwa, wynikająca z obecności jonów miedzi w strukturze. ## Właściwości fizyczne Kryształy leightonitu wykazują twardość około 3 w skali Mohsa. Mają szklisty połysk i są przezroczyste do przeświecających. Gęstość minerału wynosi około 2,95 g/cm³. Jest to minerał stosunkowo kruchy. ## Barwy i odmiany Leightonit występuje w różnych odcieniach niebieskiego - od jasnoniebieskiego i błękitnego po lazurowoniebieski. Nie wyróżnia się jego nazwanych odmian. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 1938 roku przez Charlesa Palache. Jego nazwa upamiętnia Thomasa R. Leightona (1896-1943), profesora inżynierii na Uniwersytecie w Santiago w Chile, który dostarczył pierwsze próbki do badań. Miejscem typowym jest kopalnia Chuquicamata w regionie Antofagasta w Chile. ## Zastosowania Leightonit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie minerałem o znaczeniu naukowym i kolekcjonerskim.

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Barwa
Pale blue, greenish-blue; pale blue in transmitted light.
Połysk
Vitreous
Rysa
Light blue
Gęstość
2.95
Łupliwość
Good on {010}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent,Translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Leightonit można rozpoznać po jego charakterystycznej niebieskiej barwie, włóknistym lub igiełkowym wyglądzie oraz występowaniu w suchych, pustynnych środowiskach. Kluczowe jest również współwystępowanie z innymi siarczanami miedzi i azotanami. ## Odróżnianie od podobnych Leightonit bywa mylony z chalkantytem, który również jest niebieskim, rozpuszczalnym w wodzie siarczanem miedzi. Chalkantyt krystalizuje jednak w układzie trójskośnym, tworząc często większe, lepiej wykształcone kryształy i ma nieco inną genezę. Od innych wtórnych minerałów miedzi, jak linaryt czy azuryt, leightonit odróżnia się rozpuszczalnością w wodzie i niższą twardością. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy najczęściej agregaty włókniste, igiełkowe lub promieniste. Rzadziej spotyka się go w postaci pojedynczych, wydłużonych kryształów o przekroju prostokątnym lub w formie skupień ziarnistych.

Środowisko występowania

## Geneza Leightonit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż miedzi w warunkach skrajnie suchego, pustynnego klimatu. Tworzy się jako produkt ewaporacji (odparowania) roztworów bogatych w siarczany, często w wykwitach na ścianach kopalń lub w spękaniach skał. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi siarczanami i azotanami, takimi jak chalkantyt, blödyt, mirabilit, gips, nitronatryt (nitratyn) i nitrokalit. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania leightonitu jest kopalnia miedzi Chuquicamata w regionie Antofagasta na pustyni Atakama w Chile. Znany jest również z kilku innych suchych regionów, np. z kopalni w pobliżu Copiapó (również w Chile) oraz z prowincji Gansu w Chinach.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, widocznymi kryształami o intensywnej, lazurowoniebieskiej barwie. Atrakcyjność podnoszą bogate, włókniste agregaty pokrywające fragment skały macierzystej. Ze względu na rzadkość, nawet niewielkie próbki z potwierdzonej lokalizacji są wartościowe. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane i klasyczne okazy pochodzą z miejsca typowego - kopalni Chuquicamata w Chile. Stanowią one wzorzec dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy leightonitu należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej na sucho przy użyciu miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Ze względu na rozpuszczalność w wodzie, należy unikać kontaktu z nią. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć alkoholu izopropylowego i natychmiast osuszyć okaz. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami, które mogą rozpuścić lub uszkodzić minerał. Leightonit jest wrażliwy na wysoką wilgotność powietrza, która może prowadzić do jego powolnego rozkładu. Należy go również chronić przed wysoką temperaturą i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. ## Przechowywanie Okazy leightonitu powinny być przechowywane w suchym miejscu, najlepiej w szczelnym, zamykanym pudełku (tzw. "membrane box" lub "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Pozwoli to zabezpieczyć go przed zmianami wilgotności i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej