Leguernite
Wzór chemiczny: Bi<sup>3+</sup><sub>38</sub>O<sub>42</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>15</sub>
Leguernit to niezwykle rzadki siarczan bizmutu, tworzący mikroskopijne, bezbarwne do białych kryształy w formie fumaroli wulkanicznych.
Właściwości
- Połysk
- Szklisty do perłowego
- Rysa
- Biała
- Łupliwość
- Doskonała na {0001}
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja leguernitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana i dyfrakcja rentgenowska proszkowa (PXRD), w połączeniu z analizą chemiczną (EDS). Wizualne rozpoznanie w terenie lub nawet w kolekcji jest niemożliwe ze względu na mikroskopijny rozmiar i podobieństwo do wielu innych produktów fumaroli. ## Odróżnianie od podobnych Leguernit może być mylony z innymi siarczanami bizmutu, takimi jak puszcharovskit, bismutynit czy natrotantyt, które tworzą się w podobnych środowiskach. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym zarysie, często wydłużone i spłaszczone. Występują jako pojedyncze, rozproszone kryształy lub tworzą bezładne agregaty i cienkie skorupy.
Środowisko występowania
## Geneza Leguernit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji z gazów wulkanicznych w wysokotemperaturowych fumarolach (o temperaturze 450-600°C). Krystalizuje bezpośrednio z fazy gazowej na powierzchni skał wulkanicznych w pobliżu ujść ekshalacji. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi produktami sublimacji wulkanicznej, takimi jak anglesit, galenit, puszcharovskit, bismutynit, a także z rzadkimi arsenianami, tellurkami i selenianami bizmutu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania leguernitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Arsenatnaya, znajdująca się na drugim stożku żużlowym Północnego Przełomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tołbaczyk na Półwyspie Kamczackim w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego minerału jak leguernit, jedynym kryterium jest samo jego potwierdzone występowanie na fragmencie skały macierzystej. Każdy okaz, nawet mikroskopijny, jest niezwykle cenny z naukowego i kolekcjonerskiego punktu widzenia. Wielkość i bogactwo skupień kryształów, choć wciąż w skali mikro, mogą podnieść wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest wulkan Tołbaczyk na Kamczatce. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie, zwykle w ofercie wyspecjalizowanych dealerów zajmujących się minerałami z tej konkretnej lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość, niewielkie rozmiary kryształów i delikatność, okazy leguernitu nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia grożą bezpowrotnym zniszczeniem minerału. Należy je pozostawić w stanie nienaruszonym. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, ultradźwiękami oraz wszelkimi wibracjami i uderzeniami. Okazy są bardzo wrażliwe na zmiany temperatury i wilgotności. Nie należy ich wystawiać na bezpośrednie działanie światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy leguernitu muszą być przechowywane w stabilnych warunkach, najlepiej w szczelnie zamkniętych pojemnikach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w suchym miejscu o stałej temperaturze.