Laurite

Wzór chemiczny: Ru²⁺(S₂)²⁻

Lauryn to rzadki siarczek rutenu, ceniony przez kolekcjonerów za dobrze wykształcone, metalicznie lśniące, regularne kryształy.

## Charakterystyka Lauryn jest siarczkiem rutenu należącym do grupy pirytu. Tworzy niewielkie, ale zazwyczaj dobrze wykształcone, ośmiościenne lub sześcio-ośmiościenne kryształy. Rzadziej występuje w formie skupień ziarnistych lub jako inkluzje w innych minerałach, głównie w platynie i chromicie. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest silny, metaliczny połysk i wysoka gęstość. Okazy są zazwyczaj bardzo małe, rzadko przekraczają kilka milimetrów, ale ich idealne, geometryczne formy czynią je pożądanymi obiektami kolekcjonerskimi. ## Właściwości fizyczne Lauryn jest minerałem bardzo twardym i gęstym. Twardość w skali Mohsa wynosi 7.5, co czyni go odpornym na zarysowania. Gęstość jest znaczna, osiągając 6.43 g/cm³, co jest wyczuwalne nawet w niewielkich kryształach. Jest kruchy i ma nierówny do muszlowego przełam. Nie wykazuje łupliwości. Jest nieprzezroczysty. ## Barwy i odmiany Minerał ten ma barwę od żelazistoczarnej do czarnej, z silnym metalicznym połyskiem. Czasami zawiera domieszki osmu, irydu, rodu i żelaza, które mogą nieznacznie wpływać na jego właściwości, ale nie tworzą odrębnych, nazwanych odmian. ## Historia i nazwa Lauryn został po raz pierwszy opisany w 1866 roku przez Friedricha Wöhlera. Nazwa pochodzi od imienia Laury, żony Charlesa A. Joya, amerykańskiego chemika, który dostarczył Wöhlerowi pierwsze próbki do badań. Materiał typowy pochodził z Borneo w Indonezji, gdzie lauryn występował w strumieniach platynonośnych. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, lauryn nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.

Właściwości

Twardość Mohsa
7-7.5
Barwa
Black
Połysk
Metallic
Rysa
Dark grey
Gęstość
6.43
Łupliwość
{111}
Przełam
Sub-Conchoidal
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Isometric

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Lauryn rozpoznaje się przede wszystkim po jego charakterystycznej, regularnej formie kryształów (ośmiościany), bardzo wysokiej twardości (7.5 w skali Mohsa), czarnej barwie i silnym metalicznym połysku. Jego duża gęstość jest również istotną cechą diagnostyczną. Występuje w specyficznym środowisku geologicznym, co ułatwia identyfikację. ## Odróżnianie od podobnych Lauryn można pomylić z innymi czarnymi, metalicznymi minerałami. Od magnetytu odróżnia go brak magnetyzmu i wyższa twardość. Od chromitu odróżnia go forma kryształów (chromit rzadko tworzy tak idealne ośmiościany) i znacznie wyższa twardość. Od pirytu, z którego grupą jest spokrewniony, odróżnia go barwa (piryt jest mosiężnożółty) i znacznie większa rzadkość występowania. ## Formy kryształów Kryształy laurynu niemal zawsze przyjmują formę regularnych ośmiościanów {111}, czasami z niewielkimi ścianami sześcianu {100}. Występują jako pojedyncze, narosłe kryształy lub wrostki w innych minerałach. Rzadziej tworzy skupienia ziarniste.

Środowisko występowania

## Geneza Lauryn krystalizuje w ultrazasadowych kompleksach magmowych, w skałach takich jak dunity i chromityty. Powstaje w wysokich temperaturach w wyniku segregacji magmowej. Jest również spotykany wtórnie, w złożach okruchowych (aluwiach), gdzie gromadzi się dzięki swojej wysokiej gęstości i odporności na wietrzenie. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z minerałami z grupy platyny (PGM), takimi jak platyna rodzima, osmiryd, irydosm, a także z chromitem, cooperytem, braggitem i sperrylitem. ## Lokalizacje Najważniejsze historyczne stanowisko to Borneo w Indonezji. Inne znaczące lokalizacje to kompleks Bushveld w RPA (kopalnie Onverwacht, Mooihoek), kompleks Stillwater w Montanie (USA), Ural w Rosji, a także niektóre złoża w Kolumbii, Etiopii i Grecji.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy laurynu to te z ostrymi, dobrze wykształconymi, nieuszkodzonymi kryształami o silnym metalicznym połysku. Idealne ośmiościany, szczególnie te o rozmiarze przekraczającym 2-3 mm, są uważane za wyjątkowe. Atrakcyjność podnosi również kontrastowe umiejscowienie czarnego kryształu na jasnej matrycy skalnej, choć większość okazów to izolowane kryształy pozyskane z aluwiów. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i najbardziej pożądane uchodzą okazy z historycznych stanowisk na Borneo. Wysokiej jakości kryształy pochodzą również z kompleksu Bushveld w RPA, który jest obecnie głównym źródłem tego minerału na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy laurynu należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, zaleca się użycie miękkiego pędzelka i wody destylowanej, a następnie dokładne osuszenie okazu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i silnymi chemikaliami, które mogą uszkodzić powierzchnię kryształów. Mimo wysokiej twardości, minerał jest kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami i upadkiem. Nie należy go podgrzewać ani czyścić ultradźwiękami. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy laurynu, ze względu na ich mały rozmiar, najlepiej przechowywać w zamykanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Nie wymaga specjalnych warunków dotyczących światła czy wilgotności.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej