Laurelite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>7</sub>F<sub>12</sub>Cl<sub>2</sub>
Laurelit to bardzo rzadki fluorek i chlorek ołowiu, tworzący niewielkie, bezbarwne lub jasnożółte kryształy o silnym, diamentowym połysku.
Opis
## Charakterystyka Laurelit jest rzadkim minerałem z grupy halogenków, chemicznie złożonym fluorkiem i chlorkiem ołowiu. Występuje w postaci niewielkich, cienkich do grubych, tabliczkowych kryształów o kwadratowym lub ośmiokątnym zarysie. Zazwyczaj są one bezbarwne, białe lub przybierają bladożółty odcień. Cechą charakterystyczną laureitu jest jego silny, diamentowy połysk, nadający mu żywy wygląd mimo niewielkich rozmiarów. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, z twardością 2.5 w skali Mohsa, co oznacza, że można go zarysować paznokciem. Jest przy tym niezwykle gęsty (6.96 g/cm³), co jest typowe dla minerałów ołowiu i odczuwalne nawet w małych okazach. Posiada doskonałą łupliwość w jednej płaszczyźnie, co sprawia, że jest kruchy i podatny na uszkodzenia. Jest przezroczysty do przeświecającego. ## Barwy i odmiany Laurelit nie tworzy odmian barwnych ani handlowych. Jego paleta barw ogranicza się do odcieni bezbarwnego, przez biały, do jasnożółtego. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia – kanionu Laurel, w którym znajduje się kopalnia Grand Reef w hrabstwie Graham w Arizonie (USA). Został opisany i uznany za nowy gatunek minerału w 1989 roku przez W. W. Pincha i J. E. Taggarta, Jr. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, laurelit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne laureitu to jego tetragonalne, tabliczkowe kryształy, diamentowy połysk, wysoka gęstość oraz występowanie w paragenezie z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi z kopalni Grand Reef. Jest bardzo miękki i ma doskonałą łupliwość. ## Odróżnianie od podobnych Laurelit może być mylony z innymi bezbarwnymi lub białymi wtórnymi minerałami ołowiu, takimi jak cerusyt czy anglesyt. Cerusyt krystalizuje w układzie rombowym i często tworzy siatkowate agregaty. Anglesyt również krystalizuje w układzie rombowym i ma nieco wyższą twardość (2.5-3). Ostateczne odróżnienie wymaga zaawansowanych metod badawczych, jednak forma kryształów i parageneza są silną wskazówką. ## Formy kryształów Laurelit tworzy cienkie do grubych tabliczkowe kryształy o przekroju kwadratowym lub ośmiokątnym. Występują one pojedynczo lub w postaci niewielkich, częściowo nałożonych na siebie grup i rozet.
Środowisko geologiczne
## Geneza Laurelit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania (oksydacji) hydrotermalnych złóż kruszców ołowiu. Tworzy się w wyniku przeobrażenia pierwotnych siarczków ołowiu w obecności jonów fluoru i chloru. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych wtórnych minerałów ołowiu. Najczęściej spotykane minerały towarzyszące to anglesyt, cerusyt, diaboleit, galena, linaryt, a także rzadsze, takie jak scrutinyit. ## Lokalizacje Laurelit jest minerałem ekstremalnie rzadkim. Jego lokalizacja typowa i zarazem główne miejsce występowania to kopalnia Grand Reef w kanionie Laurel, w hrabstwie Graham w Arizonie, USA. To jedyne miejsce na świecie, gdzie pozyskiwano okazy o znaczeniu kolekcjonerskim.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Aspekty kolekcjonerskie
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy laureitu to te z ostro zakończonymi, przezroczystymi i dobrze wykształconymi kryształami, osadzonymi na kontrastującej matrycy skalnej. Duże znaczenie ma również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji, zwłaszcza z niebieskim diaboleitem. Rozmiar kryształów jest kluczowym czynnikiem, ponieważ większość z nich ma średnicę zaledwie kilku milimetrów. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wartościowych okazów kolekcjonerskich laureitu jest jego lokalizacja typowa – kopalnia Grand Reef w Arizonie, USA. Okazy z tego miejsca są uważane za klasyki i są bardzo poszukiwane przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Laurelit jest bardzo miękki i kruchy, dlatego wymaga niezwykłej ostrożności. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie miękkiego pędzelka. W razie konieczności można bardzo delikatnie przemyć okaz w wodzie destylowanej, a następnie natychmiast go osuszyć. Nigdy nie należy używać myjek ultradźwiękowych ani silnego strumienia wody. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na uderzenia i zarysowania z powodu niskiej twardości i doskonałej łupliwości. Jako minerał ołowiu jest toksyczny – po każdym kontakcie z okazem należy umyć ręce. ## Przechowywanie Okazy laureitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach typu membranowego lub w pojemnikach z miękką wkładką, aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kontaktem z twardszymi minerałami. Należy chronić go przed kurzem i gwałtownymi zmianami temperatury.