Latrappite

Wzór chemiczny: Ca₂Fe₃+Nb₅+O₆

Latrappit to rzadki minerał z grupy perowskitów, tlenek niobu, wapnia i żelaza, występujący w postaci niewielkich, czarnych, regularnych kryształów.

## Charakterystyka Latrappit jest minerałem należącym do strukturalnej grupy perowskitów. Zazwyczaj tworzy niewielkie, dobrze wykształcone, sześcienne lub ośmiościenne kryształy, które mogą być modyfikowane przez inne formy. Jego kryształy rzadko przekraczają kilka milimetrów wielkości. Występuje w formie wrostków w innych minerałach, głównie w kalcycie. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością wynoszącą około 5,5 w skali Mohsa. Ma metaliczny lub submetaliczny połysk. Jest nieprzezroczysty i kruchy, z nierównym lub muszlowym przełamem. Jego gęstość jest dość wysoka, wynosi około 4,41 g/cm³. ## Barwy i odmiany Latrappit jest zazwyczaj czarny, niekiedy z brązowawym lub szarawym odcieniem. Rysa jest koloru czerwonobrązowego. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od lokalizacji typowej - klasztoru trapistów w Oka, w prowincji Quebec w Kanadzie. Został on po raz pierwszy opisany w 1964 roku przez E. H. Nickela i R. C. McAdama. ## Zastosowania Latrappit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów stanowi głównie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach z grupy perowskitów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5.5
Połysk: Metallic to submetallic
Rysa: Reddish brown
Gęstość: 0
Łupliwość: Imperfect on {001}
Przełam: Uneven to conchoidal
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Latrappit można rozpoznać po jego czarnej barwie, metalicznym połysku oraz charakterystycznej, regularnej formie kryształów (sześciany, ośmiościany). Występuje niemal wyłącznie w karbonatytach. Czerwonobrązowa rysa jest również istotną cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi czarnymi minerałami o metalicznym połysku, takimi jak magnetyt, chromit czy inne minerały z grupy perowskitu. Od magnetytu odróżnia go brak silnych właściwości magnetycznych i inna forma kryształów. Od chromitu różni się środowiskiem występowania (karbonatyty, a nie skały ultramaficzne) i czerwonobrązową rysą (rysa chromitu jest ciemnobrązowa). Ostateczne odróżnienie od innych perowskitów często wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS/WDS). ## Formy kryształów Kryształy latrappitu są zazwyczaj regularne, przyjmując formę sześcianów i ośmiościanów, a także ich kombinacji. Często występują jako pojedyncze, izolowane kryształy wrośnięte w matrycę skalną, głównie w kalcyt.

Środowisko występowania

## Geneza Latrappit jest minerałem magmowym, krystalizującym w karbonatytach - rzadkich skałach magmowych złożonych głównie z węglanów (przede wszystkim kalcytu). Powstaje w późnych stadiach krystalizacji tych intruzji. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z kalcytem, który stanowi główną masę skały. Towarzyszą mu również inne minerały typowe dla karbonatytów, takie jak apatyt, biotyt, magnetyt, pirochlor i niocalit. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania latrappitu jest kompleks karbonatytowy Oka w Quebecu w Kanadzie. Znajdowano go również w innych karbonatytach na świecie, m.in. w Lueshe w Demokratycznej Republice Konga oraz na Półwyspie Kolskim w Rosji.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z ostrymi, dobrze wykształconymi, błyszczącymi kryształami latrappitu, wyraźnie odcinającymi się od jaśniejszej matrycy kalcytowej. Wielkość kryształów jest kluczowym czynnikiem - okazy z kryształami przekraczającymi 2-3 mm są już uważane za wyjątkowe. Atrakcyjność podnosi obecność rzadszych minerałów towarzyszących. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane i klasyczne okazy pochodzą z lokalizacji typowej - kompleksu Oka w Quebecu w Kanadzie. Okazy z innych lokalizacji są znacznie rzadsze na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy latrappitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Dopuszczalne jest użycie wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Zazwyczaj występuje jako wrostki w kalcycie, więc metody czyszczenia powinny być bezpieczne dla obu minerałów. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami, które mogą uszkodzić zarówno latrappit, jak i towarzyszący mu kalcyt. Minerał jest kruchy, więc trzeba chronić go przed uderzeniami i upadkiem. Nie należy go podgrzewać ani poddawać ultradźwiękom. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy latrappitu, ze względu na ich niewielkie rozmiary i kruchość, najlepiej przechowywać w zamykanych pudełkach typu membranowego lub w małych pudełkach perky, wyłożonych miękkim materiałem, aby zapobiec uszkodzeniom mechanicznym.