Latiumite

Wzór chemiczny: (Ca,K)<sub>4</sub>(Si,Al)<sub>5</sub>O<sub>11</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>,CO<sub>3</sub>)

Latiumit to rzadki krzemian potasu i wapnia, wyróżniający się bladoniebieską barwą i występowaniem w produktach wulkanicznych we włoskim Lacjum.

## Charakterystyka Latiumit jest rzadkim minerałem z grupy krzemianów. Tworzy niewielkie, tabliczkowe kryształy, często zebrane w blaszki lub rozetowe agregaty. Zazwyczaj występuje w formie wrostków w skale macierzystej. Jest minerałem kruchym. ## Właściwości fizyczne Jego twardość w skali Mohsa wynosi 5.5 do 6. Charakteryzuje się połyskiem szklistym, na powierzchniach przełamu niekiedy tłustym. Jest przezroczysty do przeświecającego. Gęstość minerału to około 2.94 g/cm³. ## Barwy i odmiany Najczęściej jest bezbarwny, biały lub bladoniebieski. Niebieskie zabarwienie jest najbardziej cenione przez kolekcjonerów. Nie wyróżnia się jego handlowych odmian. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1951 roku przez Carlo Lauro. Jego nazwa pochodzi od regionu Latium (pol. Lacjum) we Włoszech, gdzie znajduje się jego lokalizacja typowa - wulkaniczny kompleks Alban Hills. ## Zastosowania Latiumit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest ceniony wyłącznie jako minerał kolekcjonerski ze względu na swoją rzadkość, atrakcyjny wygląd i klasyczne miejsce występowania.

Właściwości

Twardość Mohsa
5.5-6
Połysk
Vitreous to greasy
Rysa
White
Gęstość
2.94
Łupliwość
Perfect on {001}, good on {110}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi latiumitu są jego tabliczkowy pokrój kryształów, bladoniebieska barwa, doskonała łupliwość w jednym kierunku oraz specyficzne środowisko występowania. Występuje w druzach i niewielkich kawernach w skałach wulkanicznych. ## Odróżnianie od podobnych Latiumit bywa mylony z innymi bladoniebieskimi minerałami ze środowisk wulkanicznych, takimi jak niektóre skalenie czy celestyn. Od skaleni odróżnia go niższa twardość i pokrój kryształów. Od celestynu różni się twardością (celestyn jest znacznie bardziej miękki, ok. 3-3.5 w skali Mohsa) i brakiem reakcji z kwasami. ## Formy kryształów Krystalizuje w układzie jednoskośnym, tworząc cienkie do grubych tabliczkowe kryształy o pseudoheksagonalnym zarysie. Często tworzy agregaty złożone z równolegle lub promienisto ułożonych blaszek.

Środowisko występowania

## Geneza Latiumit jest produktem metamorfizmu kontaktowego wysokiej temperatury i niskiego ciśnienia. Powstaje w lawach i wulkanicznych blokach wyrzuconych podczas erupcji, w tak zwanej facji sanidynitowej. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak sanidyn, diopsyd, leucyt, nefelin, andradyt, haüyn, wezuwian i melilit. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko latiumitu to kompleks wulkaniczny Alban Hills (Colli Albani) w Lacjum we Włoszech. Znajdowany jest również w górach Eifel w Niemczech, na przykład w rejonie jeziora Laacher See oraz na wulkanie Bellerberg.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy latiumitu charakteryzują się dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnej, niebieskiej barwie. Duże znaczenie ma również wielkość kryształów oraz ich estetyczne rozmieszczenie na kontrastującej matrycy skalnej. Okazy z lokalizacji typowej (Alban Hills) są szczególnie poszukiwane. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione okazy pochodzą z Włoch, z rejonu Alban Hills. Dobrej jakości materiał kolekcjonerski dostarczają również niektóre lokalizacje w niemieckich górach Eifel.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy latiumitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej. Ze względu na doskonałą łupliwość jest wrażliwy na uderzenia i nacisk. Nie zaleca się stosowania myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest stosunkowo twardy, ale należy chronić go przed zarysowaniem przez twardsze minerały, takie jak kwarc czy korund. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach lub klaserach, aby uniknąć uszkodzeń mechanicznych i kontaktu z kurzem. Ochrona przed bezpośrednim, długotrwałym działaniem światła słonecznego jest dobrą praktyką, chociaż minerał nie jest szczególnie wrażliwy na światło.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej