Langhofite

Wzór chemiczny: Pb²⁺₂(OH)[W⁶⁺O₄(OH)]

Langhofit to bardzo rzadki, wtórny minerał wolframianowy ołowiu, tworzący mikroskopijne, bezbarwne do białych kryształy tabliczkowe.

## Charakterystyka Langhofit jest uwodnionym wolframianem ołowiu, występującym w postaci niezwykle małych, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, które rzadko przekraczają 0.2 mm długości. Zazwyczaj tworzą one rozetowe lub promieniste agregaty. Poszczególne kryształy są bezbarwne do białych i przezroczyste, wykazując szklisty lub lekko perłowy połysk na powierzchniach łupliwości. ## Właściwości fizyczne Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, większość właściwości fizycznych, takich jak twardość czy gęstość, nie została precyzyjnie określona. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 7.45 g/cm³. Minerał wykazuje doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Minerał jest bezbarwny do białego. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Langhofit został odkryty na hałdach historycznej kopalni Clara w Schwarzwaldzie (Niemcy) i opisany w 2011 roku przez Wernera Krause, Heinza-Jürgena Bernahrdta, Heralda Effenbergera i Norberta Brandstättera. Nazwa honoruje Jochena Langhofa (ur. 1971), szwedzkiego kolekcjonera minerałów, który znalazł pierwsze próbki tego minerału i specjalizuje się w mineralogii Långban i kopalni Clara.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2.5
Barwa: colourless to white
Połysk: Vitreous, Pearly
Rysa: white
Gęstość: 7.95
Łupliwość: {010} and {100} cleavages
Przełam: Irregular/Uneven,Splintery
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja langhofitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub dyfrakcja rentgenowska (XRD), ze względu na jego mikroskopijny rozmiar i występowanie. Wizualnie charakteryzuje się drobnymi, bezbarwnymi, tabliczkowymi kryształami tworzącymi rozetowe agregaty na skale macierzystej. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi, bezbarwnymi minerałami ołowiu lub wolframu, takimi jak hydrocerusyt, raspiit czy stolzyt, które mogą współwystępować w tym samym środowisku. Pewne odróżnienie od tych minerałów wymaga specjalistycznej analizy chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, cienkie i tabliczkowe, o heksagonalnym zarysie. Często tworzą promieniste lub rozetowe skupienia i agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Langhofit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż polimetalicznych. W lokalizacji typowej (kopalnia Clara) tworzy się w wyniku wietrzenia minerałów wolframu (głównie szelitu) w obecności roztworów bogatych w ołów, pochodzących z utleniania galeny. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami ołowiu i wolframu. W kopalni Clara znaleziono go w towarzystwie cerusytu, mimetazytu, stolzytu, raspiitu, a także kwarcu i barytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania langhofitu na świecie są hałdy kopalni Clara, Rankach, Oberwolfach, Schwarzwald, Badenia-Wirtembergia, Niemcy. Jest to jego lokalizacja typowa.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, langhofit jest ceniony przede wszystkim za samo potwierdzone występowanie na próbce. Najwyżej oceniane są okazy, na których widoczne są dobrze wykształcone, choć wciąż mikroskopijne, rozetowe agregaty kryształów, wyraźnie odcinające się od skały macierzystej. Bogactwo tych agregatów na matrycy oraz asocjacja z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi podnoszą wartość kolekcjonerską i naukową okazu.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z langhofitem należy traktować z najwyższą ostrożnością ze względu na ich ekstremalną rzadkość i mikroskopijny rozmiar. Czyszczenie nie jest zalecane, ponieważ mechaniczne metody (szczoteczki, ultradźwięki) nieodwracalnie zniszczą delikatne kryształy. Pył można usuwać wyłącznie za pomocą delikatnego strumienia sprężonego powietrza. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, w tym kwasami i zasadami, które mogą reagować z minerałem. Unikać również myjek ultradźwiękowych, wysokich temperatur oraz gwałtownych zmian ciśnienia. ## Przechowywanie Próbki powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pojemnikach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i zanieczyszczeniami. Ze względu na zawartość ołowiu, po kontakcie z okazem zaleca się umycie rąk.