Laihunite

Wzór chemiczny: (Fe<sup>3+</sup>,Fe<sup>2+</sup>,&#9744;)<sub>2</sub>SiO<sub>4</sub>

Laijunit to rzadki krzemian żelaza, spokrewniony z oliwinem, powstający w wyniku utleniania fajalitu i charakteryzujący się ciemną, niemal czarną barwą.

## Charakterystyka Laijunit jest krzemianem żelaza, blisko spokrewnionym ze znacznie bardziej pospolitym fajalitem (odmianą oliwinu bogatą w żelazo). Najczęściej tworzy ziarniste lub masywne skupienia o barwie od brązowoczarnej do czarnej. Rzadko występuje w formie wykształconych kryształów, a jego okazy mają zazwyczaj postać nieregularnych ziaren wrośniętych w skałę macierzystą. Jest minerałem nieprzezroczystym, o charakterystycznym, lekko tłustym lub submetalicznym połysku. ## Właściwości fizyczne Jego twardość w skali Mohsa wynosi około 6, co czyni go minerałem stosunkowo twardym. Wyróżnia się znaczną gęstością, wahającą się w przedziale 4,1-4,3 g/cm³, co jest wyczuwalne przy porównywaniu z minerałami o podobnej objętości. Połysk jest najczęściej tłusty, przechodzący w submetaliczny. Jest minerałem kruchym. ## Barwy i odmiany Laijunit jest jednolity kolorystycznie - występuje w odcieniach od ciemnobrązowego do czarnego. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia - złoża rud żelaza Laihe (w starszej transkrypcji Laihun) w prowincji Liaoning w Chinach. Został on po raz pierwszy opisany jako nowy gatunek mineralny w 1976 roku przez chińską grupę badawczą. Jego status jako odrębnego minerału był przedmiotem dyskusji, lecz ostatecznie został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA). ## Zastosowania Laijunit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ze względu na swoją rzadkość i specyficzne pochodzenie jest minerałem interesującym głównie dla naukowców oraz zaawansowanych kolekcjonerów minerałów systematycznych.

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Greasy to submetallic
Rysa
Brownish black
Gęstość
4.1-4.3
Łupliwość
Poor on {010}
Przełam
Uneven to subconchoidal
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami ułatwiającymi identyfikację lajunitu są jego wysoka gęstość, czarna lub brązowoczarna barwa, tłusty lub submetaliczny połysk oraz twardość (ok. 6 w skali Mohsa). Kluczową wskazówką jest jego współwystępowanie z fajalitem, często w formie produktów jego przemiany. ## Odróżnianie od podobnych - **Fajalit**: Laijunit jest twardszy i gęstszy od fajalitu. Często lajunit tworzy żyłki lub obwódki wokół reliktów fajalitu, który może mieć bardziej zielonkawy lub brązowy odcień. - **Magnetyt**: Laijunit nie wykazuje właściwości magnetycznych lub są one bardzo słabe, w przeciwieństwie do silnie magnetycznego magnetytu. Magnetyt ma też zazwyczaj bardziej metaliczny połysk. - **Ilmenit**: Ilmenit ma wyraźniejszy metaliczny połysk i inną strukturę krystaliczną. Rysa ilmenitu jest czarna do brązowoczerwonej. ## Formy kryształów Dobrze wykształcone kryształy są ekstremalnie rzadkie. Laijunit niemal zawsze występuje w formie anhedralnych (nieregularnych) ziaren, skupień ziarnistych lub w postaci masywnych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Laijunit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku procesów utleniania i dehydratacji bogatego w żelazo oliwinu (fajalitu). Tworzy się w warunkach niskotemperaturowego metamorfizmu lub w trakcie wietrzenia skał magmowych zawierających fajalit. Jest typowym składnikiem niektórych zmetamorfizowanych formacji żelazistych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałem macierzystym - fajalitem. Towarzyszą mu również magnetyt, kwarc, hematyt oraz amfibole z grupy cummingtonitu-grunerytu. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania jest lokalizacja typowa - złoże Laihe w prowincji Liaoning w Chinach. Notowany był również w innych formacjach żelazistych na świecie, m.in. w rejonie Mesabi Range w Minnesocie (USA) oraz w niektórych meteorytach jako produkt przemian fajalitu.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów lajunitu ocenia się przede wszystkim na podstawie jego udziału w masie próbki oraz potwierdzenia jego tożsamości. Ponieważ nie tworzy on estetycznych kryształów, najbardziej cenione są bogate agregaty, w których minerał jest dobrze widoczny. Dodatkową wartość stanowi wyraźna asocjacja z reliktowym fajalitem, obrazująca proces jego powstawania. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Chinach (Laihe). Materiał z innych stanowisk jest rzadko dostępny na rynku kolekcjonerskim i ma głównie znaczenie naukowe.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy lajunitu najlepiej czyścić na sucho przy użyciu miękkiego pędzelka. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć okaz. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą powodować pęknięcia w kruchych ziarnach minerału. ## Czego unikać Minerał należy chronić przed kontaktem z silnymi kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami. Jako produkt utleniania jest stosunkowo stabilny, ale zaleca się unikanie długotrwałej ekspozycji na wysoką wilgotność. ## Przechowywanie Przechowywać w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętym pudełku klaserowym, aby chronić go przed kurzem i zarysowaniami przez twardsze minerały. Nie wymaga specjalnych warunków oświetleniowych.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej