Labyrinthite
Wzór chemiczny: (Na,K,Sr)₃₅Ca₁₂Fe²⁺₃Zr⁴⁺₆Ti⁴⁺Si₅₁O₁₄₄(O,OH,H₂O)₉Cl₃
Labyryntyt to rzadki minerał z grupy eudialitu, wyróżniający się niezwykle złożoną strukturą krystaliczną i składem chemicznym.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5-6
- Barwa
- Bright pink
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- white
- Gęstość
- 2.88
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja labiryntytu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS/WDS), ze względu na podobieństwo do innych minerałów z grupy eudialitu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi żółtawymi minerałami z grupy eudialitu, takimi jak eudialit, alluaivit czy oneillit. Pewne rozróżnienie możliwe jest wyłącznie na podstawie szczegółowej analizy składu chemicznego i parametrów sieci krystalicznej. ## Formy kryształów Labyryntyt tworzy anhedralne (niewykształcone) ziarna o wielkości do 1-2 mm, występujące w formie rozproszonych skupień w skale.
Środowisko występowania
## Geneza Labyryntyt powstaje w ultra-zasadowych (agpaitowych) pegmatytach, które są produktem krystalizacji resztkowej magmy w obrębie masywów nefelinowo-sjenitowych. Jest minerałem późnej fazy hydrotermalnej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami typowymi dla tego środowiska, takimi jak eudialit, lorenzenit, lamprofyllit, aegiryn, nefelin, mikroklin oraz natrolit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania labiryntytu na świecie (lokalizacja typowa) jest góra Koaszwa w masywie Chibiny na Półwyspie Kolskim w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz labiryntytu jest cenny dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów. Najbardziej pożądane są okazy, w których ziarna labiryntytu są jak największe, wyraźnie widoczne i kontrastują z otaczającą skałą (matrycą). Obecność innych rzadkich minerałów towarzyszących podnosi wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów to masyw Chibiny w Rosji. Materiał kolekcjonerski jest praktycznie niedostępny na otwartym rynku i trafia głównie do instytucji naukowych oraz najbardziej zaawansowanych kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach systematycznych lub minerałach Półwyspu Kolskiego.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego kruchość i rzadkość, należy unikać mycia w wodzie, a zwłaszcza w ultradźwiękowych myjkach. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić minerał. Jest wrażliwy na uderzenia i zarysowania. Należy chronić go przed gwałtownymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w zamykanych pudełkach klaserowych, z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Każdy okaz powinien być odizolowany, aby uniknąć otarć o inne minerały.