Kremersite
Wzór chemiczny: (N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>)<sub>2</sub>Fe<sup>3+</sup>Cl<sub>5</sub>·H<sub>2</sub>O
Kremersyt to rzadki, rozpuszczalny w wodzie chlorek żelaza i amonu, tworzący drobne, czerwone kryształy w środowiskach wulkanicznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1-2
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Orange-red
- Gęstość
- 2.17
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Cubic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną kremersytu jest jego intensywna, czerwona barwa, występowanie w postaci drobnych, regularnych kryształów oraz geneza związana z fumarolami wulkanicznymi. Najważniejszym testem jest jednak jego wysoka rozpuszczalność w wodzie, która natychmiast go odróżnia od większości czerwonych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Kremersyt można pomylić z innymi czerwonymi minerałami wtórnymi, jednak jego specyficzne środowisko powstawania (ekshalacje wulkaniczne) i rozpuszczalność w wodzie są unikalnymi cechami. Inne chlorki, takie jak molizyt, mają zazwyczaj inną barwę (żółtą, brązową). ## Formy kryształów Kremersyt krystalizuje w układzie regularnym, tworząc najczęściej niewielkie kryształy o pokroju ośmiościennym lub sześcio-ośmiościennym. Występuje w formie nalotów, naskorupień i drobnych skupień krystalicznych na skałach wulkanicznych.
Środowisko występowania
## Geneza Kremersyt jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji z gorących gazów (ekshalacji) wulkanicznych. Krystalizuje bezpośrednio z fazy gazowej w temperaturach od 100 do 600°C w otoczeniu fumaroli. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi chlorkami i siarczanami powstającymi w podobnych warunkach, takimi jak salmiak (chlorek amonu), halit (chlorek sodu), sylwin (chlorek potasu) oraz molizyt (chlorek żelaza(III)). ## Lokalizacje Najważniejszą i klasyczną lokalizacją jest kompleks wulkaniczny Wezuwiusz-Somma we Włoszech, skąd minerał został po raz pierwszy opisany. Notowano go również w produktach ekshalacji wulkanu Etna na Sycylii oraz na wulkanie Tolbaczik na Kamczatce w Rosji.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejsza jest wielkość i jakość wykształcenia kryształów. Okazy z dobrze uformowanymi, przezroczystymi, intensywnie czerwonymi kryształami, osadzonymi na kontrastującym podłożu (matriksie), są najbardziej cenione. Ze względu na rzadkość, nawet mikroskopijne, ale dobrze wykształcone kryształy mają wartość kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i historycznie najważniejsze okazy pochodzą z Wezuwiusza we Włoszech. Stanowią one klasykę dla tego minerału. Okazy z wulkanu Tolbaczik na Kamczatce również dostarczyły dobrych jakościowo kryształów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Tego minerału absolutnie nie wolno czyścić na mokro. Jest bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie i ulegnie zniszczeniu przy kontakcie z nią lub nawet z wilgotnym powietrzem. Okazy należy czyścić wyłącznie mechanicznie, bardzo delikatnym pędzelkiem z miękkiego włosia lub strumieniem sprężonego powietrza. ## Czego unikać Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza. Przechowywanie w wilgotnym miejscu (np. piwnicy) prowadzi do szybkiej delikwescencji, czyli rozpuszczenia się minerału w pochłoniętej z powietrza wodzie. Należy go również chronić przed chemikaliami. ## Przechowywanie Okazy kremersytu wymagają przechowywania w hermetycznych warunkach. Najlepszym rozwiązaniem są szczelne pojemniki z tworzywa sztucznego (tzw. "perky box") lub szklane fiolki. Warto umieścić wewnątrz pochłaniacz wilgoci (np. żel krzemionkowy), aby zapewnić suche środowisko. Ekspozycja powinna odbywać się wyłącznie w szczelnych gablotach.