Krautite
Wzór chemiczny: Mn<sup>2+</sup>(As<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>OH)·H<sub>2</sub>O
Rzadki arsenian manganu o charakterystycznej różowej barwie, tworzący promieniste agregaty lub skupienia małych, listewkowych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4
- Połysk
- Vitreous to Pearly
- Rysa
- Pale pink
- Gęstość
- 3.87
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent to Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi krautytu są jego intensywna różowa barwa, pokrój w formie promienistych agregatów złożonych z listewkowych kryształów oraz doskonała łupliwość w jednym kierunku. Charakterystyczny jest także perłowy połysk na płaszczyznach łupliwości. ## Odróżnianie od podobnych Krautyt bywa mylony z rodochrozytem, który również jest różowy i związany z manganem. Rodochrozyt jest jednak węglanem, reaguje z kwasem solnym, ma wyższą twardość (3.5-4 vs 4 dla krautytu) i zazwyczaj tworzy kryształy romboedryczne lub skupienia pasiaste, a nie promieniste agregaty listewek. Erytryn ma podobny kolor i pokrój, ale jest arsenianem kobaltu i występuje w innych asocjacjach mineralnych. ## Formy kryształów Kryształy krautytu są wydłużone, listewkowe lub igiełkowe, spłaszczone zgodnie z kierunkiem doskonałej łupliwości. Najczęściej tworzą wachlarzowate lub promieniste agregaty, rozety oraz sferulityczne skupienia. Rzadziej występują w formie skupień ziarnistych.
Środowisko występowania
## Geneza Krautyt jest wtórnym minerałem powstającym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż kruszców bogatych w mangan i arsen. Tworzy się w wyniku przeobrażenia wcześniejszych minerałów manganu (jak rodochrozyt) i arsenowych (jak arsenopiryt) w warunkach niskich temperatur i ciśnień. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi arsenianami manganu, takimi jak brandtyt, sarkinit, allaktyt, a także z rodochrozytem, hausmannitem, pirofanitem, galeną, sfalerytem i kwarcem. ## Lokalizacje Lokalizacją typową, gdzie po raz pierwszy zidentyfikowano krautyt, jest kopalnia Săcărâmb (dawniej Nagyág) w Rumunii. Inne znane stanowiska to kopalnia Sterling Hill w New Jersey (USA), Broken Hill w Nowej Południowej Walii (Australia) oraz kopalnie w rejonie Vatra Dornei w Rumunii. Wystąpienia odnotowano również w Japonii (kopalnia Gozaisho) i Szwajcarii (Val d'Anniviers).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej pożądane przez kolekcjonerów okazy krautytu charakteryzują się intensywną, nasyconą różową barwą, która nie wyblakła. Wysoko cenione są dobrze uformowane, promieniste agregaty i sferulity o wyraźnej strukturze, osadzone na kontrastującej matrycy skalnej. Wielkość agregatów również ma znaczenie - im większe i bardziej kompletne, tym okaz jest cenniejszy. Czystość okazu, czyli brak uszkodzeń mechanicznych i niepożądanych nalotów, jest kluczowa. ## Popularne stanowiska Za źródło najlepszych jakościowo okazów krautytu uważa się historyczną lokalizację Săcărâmb w Rumunii. To stamtąd pochodzą klasyczne, intensywnie wybarwione, promieniste agregaty. Okazy z Broken Hill w Australii również są cenione, choć często mają nieco inny pokrój.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy krautytu należy czyścić z najwyższą ostrożnością. Ze względu na jego miękkość i doskonałą łupliwość, zalecane jest jedynie delikatne omiatanie miękkim pędzelkiem. Użycie wody jest niewskazane, ponieważ minerał jest uwodniony i może ulec zmianom. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Krautyt jest wrażliwy na działanie światła słonecznego, pod wpływem którego jego intensywna różowa barwa może z czasem blaknąć. Należy unikać ekspozycji na wysoką temperaturę, która może prowadzić do dehydratacji i zniszczenia kryształów. Minerał jest także wrażliwy na chemikalia, zwłaszcza kwasy. Ze względu na zawartość arsenu, należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w ciemnym i suchym miejscu, aby chronić je przed światłem i wilgocią. Najlepiej umieścić je w zamkniętym, wyściełanym pudełku kolekcjonerskim, z dala od twardszych minerałów, które mogłyby je zarysować. Ze względu na kruchość, należy minimalizować manipulowanie okazem.