Krasheninnikovite
Wzór chemiczny: KNa<sub>2</sub>CaMg(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>F
Kraszeninnikowit to rzadki siarczan potasu, sodu, wapnia i magnezu, tworzący drobne, heksagonalne kryształy w produktach działalności wulkanicznej.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.83
- Łupliwość
- Niedoskonała wg {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie kraszeninnikowitu jest możliwe niemal wyłącznie na podstawie analizy chemicznej (EDS) i krystalograficznej (XRD) z powodu jego mikroskopijnych rozmiarów i występowania w złożonych paragenezach. Wizualnie charakteryzuje się występowaniem w postaci drobnych, heksagonalnych, bezbarwnych kryształów w produktach fumaroli. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z wieloma innymi siarczanami występującymi w tym samym środowisku, takimi jak aftitalit, langbeinit czy watsonit. Odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych. W przeciwieństwie do niektórych z nich, kraszeninnikowit zawiera fluor. ## Formy kryształów Tworzy sześcioboczne (heksagonalne) kryształy o pokroju pryzmatycznym lub tabliczkowym. Występuje jako pojedyncze, rozproszone mikrokryształy lub tworzy cienkie skorupy i naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Kraszeninnikowit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego. Powstaje w procesie sublimacji z gazów wulkanicznych w strefach aktywnych fumaroli, krystalizując w wysokich temperaturach (powyżej 600°C) na powierzchni lawy bazaltowej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi siarczanami i fluorkami powstającymi w podobnych warunkach. Najczęściej towarzyszą mu: aftitalit, langbeinit, hematyt, tenoryt, halit, sylwin, a także rzadsze minerały jak watsonit, arcanit, fluoboryt czy sellait. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone i szczegółowo opisane stanowiska występowania kraszeninnikowitu na świecie znajdują się na polu lawowym drugiego stożka erupcji północnej Wielkiej Szczeliny wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów kraszeninnikowitu zależy od bogactwa występowania mikrokryształów na matrycy skalnej oraz od obecności dobrze wykształconych, choć wciąż mikroskopijnych, kryształów. Ze względu na swój charakter, jest to minerał interesujący głównie dla kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach systematycznych, minerałach wulkanicznych lub w okazach typu "micromount". ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów kraszeninnikowitu to jego lokalizacja typowa - wulkan Tołbaczyk na Kamczatce. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy kraszeninnikowitu są niezwykle delikatne i wrażliwe na wodę. Czyszczenie mechaniczne jest niemożliwe ze względu na mikroskopijny rozmiar i kruchość kryształów. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z płynami. ## Czego unikać Minerał jest rozpuszczalny w wodzie. Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, wilgocią, kwasami i innymi chemikaliami. Należy go również chronić przed wysoką temperaturą i wstrząsami mechanicznymi. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach typu "micromount", aby chronić je przed wilgocią z powietrza i uszkodzeniami fizycznymi. Najlepiej trzymać je w suchym miejscu o stabilnej temperaturze.