Kozłowskiite
Wzór chemiczny: Ca₄Fe²⁺Sn⁴⁺₃(Si₂O₇)₂(Si₂O₆OH)₂
Kozłowskit to bardzo rzadki minerał z grupy kristiansenitu, odkryty w Polsce, charakteryzujący się złożonym składem chemicznym zawierającym wapń, żelazo, cynę i krzem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6
- Barwa
- Pale brownish (in tiny pieces)
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Brown
- Gęstość
- 3.775
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja kozłowskitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) w skaningowym mikroskopie elektronowym (SEM) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wizualne rozpoznanie w terenie lub nawet pod mikroskopem stereoskopowym jest niemożliwe ze względu na jego czarną barwę, brak wyraźnych kryształów i mikroskopijny rozmiar. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z wieloma innymi czarnymi, nieprzezroczystymi minerałami akcesorycznymi występującymi w pegmatytach, takimi jak ilmenit, magnetyt, turmalin (schörl) czy kasyteryt. Pewne odróżnienie wymaga analizy składu chemicznego, która wykaże charakterystyczną dla kozłowskitu obecność wapnia, żelaza i cyny w połączeniu z krzemem. ## Formy kryształów Kozłowskit występuje w postaci anhedralnych (niewykształconych) ziaren o nieregularnych kształtach.
Środowisko występowania
## Geneza Kozłowskit powstaje w późnych stadiach krystalizacji pegmatytów granitowych. Jest to minerał pochodzenia magmowego, krystalizujący w warunkach wzbogacenia w pierwiastki rzadkie, takie jak cyna. Występuje w asocjacji z innymi minerałami cynonośnymi. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z kwarcem, albitem, mikroklinem, biotytem, kasyterytem, kristiansenitem, allanitem-(Ce) oraz cyrkonem. Jego obecność jest wskaźnikiem specyficznego chemizmu magmy pegmatytowej. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania kozłowskitu na świecie (lokalizacja typowa) jest kamieniołom hornfelsów w Szklarskiej Porębie-Hutach, w Karkonoszach, na Dolnym Śląsku w Polsce. Minerał znaleziono tam w obrębie żyły pegmatytowej przecinającej hornfelsy.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu z kozłowskitem zależy wyłącznie od jego potwierdzonej analitycznie obecności. Ponieważ minerał występuje w postaci mikroskopijnych, czarnych ziaren wrośniętych w skałę, jego walory estetyczne są zerowe. Wartość kolekcjonerska polega na posiadaniu okazu z lokalizacji typowej, zawierającego jeden z najrzadszych minerałów na świecie. Najcenniejsze są próbki z możliwie jak największą koncentracją ziaren kozłowskitu, udokumentowane analizami. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Szklarskiej Porębie-Hutach w Polsce. Materiał z tego miejsca jest ekstremalnie trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie, zwykle w obiegu między wyspecjalizowanymi kolekcjonerami minerałów systematycznych i rzadkich.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy kozłowskitu, ze względu na ich mikroskopijny rozmiar i osadzenie w skale macierzystej, generalnie nie wymagają czyszczenia. Jakakolwiek próba mechanicznej lub chemicznej ingerencji grozi bezpowrotnym uszkodzeniem lub utratą minerału. W przypadku zakurzenia całego okazu skalnego można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami, detergentami oraz czyszczenia ultradźwiękowego. Niewskazane są nagłe zmiany temperatury. Minerał powinien być chroniony przed bezpośrednim, długotrwałym działaniem światła słonecznego, chociaż jego wpływ na stabilność nie jest w pełni zbadany. ## Przechowywanie Okazy z kozłowskitem powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach typu "micromount", które chronią przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Najlepiej trzymać je w suchym miejscu o stałej temperaturze, z dala od wibracji.