Korzhinskite
Wzór chemiczny: CaB<sub>2</sub>O<sub>4</sub>·0.5H<sub>2</sub>O
Korżynskit to rzadki uwodniony boran wapnia, tworzący bezbarwne, włókniste agregaty i tabliczkowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.49
- Łupliwość
- Doskonała wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja korżynskitu w warunkach polowych jest praktycznie niemożliwa. W kolekcji rozpoznaje się go po charakterystycznej formie występowania - białych, włóknistych lub spilśnionych agregatach, a także drobnych, tabliczkowych kryształach. Kluczowe jest powiązanie z lokalizacją i minerałami towarzyszącymi, szczególnie innymi boranami. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi białymi, włóknistymi minerałami wtórnymi, takimi jak uleksyt, kolemanit czy gips. Uleksyt często wykazuje efekt "telewizyjny" (przewodzenia obrazu), którego korżynskit nie posiada. Gips jest znacznie bardziej miękki (twardość 2). Ostateczne odróżnienie od innych rzadkich boranów wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, zwykle o wymiarach poniżej 1 mm. Przybierają formę cienkich tabliczek lub listewek. Najczęściej występują w postaci gęstych, splątanych agregatów włóknistych lub promienistych skupień.
Środowisko występowania
## Geneza Korżynskit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, powstającym w wyniku metasomatycznego oddziaływania roztworów bogatych w bor na skały węglanowe (wapienie, marmury) w strefach kontaktu z intruzjami magmowymi. Tworzy się w skarnach magnezowych i wapniowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami boranowymi, takimi jak ludwigit, kotoit, szaibelyit (ascharit), a także z kalcytem, dolomitem, magnetytem, fluorytem i minerałami z grupy serpentynu. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska tego minerału znajdują się w Rosji, szczególnie w złożu Tajożnoje (Żelazny Grzbiet) na Syberii Wschodniej, które jest jego lokalizacją typową. Notowany był również w skarnach w Rumunii (Băița Bihor) oraz w Chinach (kopalnia rud żelaza i boru w Liaoning).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy korżynskitu to te, które posiadają dobrze wykształcone, choćby mikroskopijne, kryształy, najlepiej tworzące promieniste agregaty na kontrastującej matrycy skalnej. Ważne jest również bogate współwystępowanie z innymi rzadkimi boranami, co podnosi wartość naukową i estetyczną okazu. Ze względu na naturę minerału, czystość i przezroczystość pojedynczych kryształów są mniej istotne niż ogólna forma i bogactwo agregatu. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Rosji (złoże Tajożnoje). Materiał z innych stanowisk, jak Rumunia czy Chiny, jest znacznie rzadziej spotykany na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy korżynskitu są bardzo delikatne i potencjalnie wrażliwe na wodę. Należy unikać czyszczenia na mokro. Do usuwania kurzu można użyć miękkiego pędzelka lub ostrożnie sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami, które mogą rozpuścić lub uszkodzić minerał. Ze względu na niską twardość jest bardzo podatny na uszkodzenia mechaniczne. Należy chronić go przed wstrząsami, upadkami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Okazy korżynskitu najlepiej przechowywać w szczelnie zamykanych pojemnikach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami fizycznymi. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od źródeł wibracji.